ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮਹਾਰਾਜ! ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵਚਨ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਨ! ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਕ ਮੰਗਤਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਦਵਾਈ। ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਪਨੇ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦੀਆਂ।" ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਨ! ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਲ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਮੇਰਾ ਗੀਤ ਸੁਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ? ਇਸ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਕੀ ਖ਼ਤਾ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਿਆ।" ਨਾਰਦ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਉਸ਼ੀਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ! ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਸਾ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਨਗਰਵਾਸੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਰਾਜਨ! ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਹੁਣ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।'" ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਜੇ ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਾਲਾ ਇਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਹੀ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗੇ। ਸਾਡਾ ਦੈਵੀ ਬਲਦ, ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਗੌਰੀ ਦੇਵੀ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਖੇਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ, ਰਾਜਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਵੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਚਲੀ ਗਈ।" "ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬਲਦ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਸੁਗੰਧਤ ਔਰਤਾਂ ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਖਾਲੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਜਤਨ ਕਰੀਏ, ਵੱਸ-ਵਸਾਇਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਘਰ-ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਜੇ ਪਿਆਰੀ ਹੀ ਨਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।" ਨਾਰਦ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜਦੋਂ ਨਗਰਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆ ਬੈਠੀਆਂ ਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ।" ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰੋਜ ਦੇ ਰਾਜਨ! ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਸੋਹਣੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਮਨ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖਿੜੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਖਿੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਚੰਦ-ਰਹਿਤ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਸਨੂੰ ਫੜ ਲਈਏ।" "ਨਾ ਇਹ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਅਸੀਂ। ਰਾਜਾ ਕੀ ਕਰ ਲਵੇਗਾ?" ਨਾਰਦ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉਤਸੁਕ ਔਰਤਾਂ ਉਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।" ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਖਦੀਆਂ ਹਨ, "ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਸਾਹਿਬ! ਸਾਡੇ ਘਰ ਆਓ ਤੇ ਸਾਡੀ ਤਰਸਨਾ ਮਿਟਾਓ।" "ਸਾਡੇ ਮਨ ਦੀ ਤਰਸਨਾ ਜਲਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰੋ, ਬਿਨਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅਸੀਂ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੇਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਕਿਉਂ ਛੱਡ ਰਹੀਆਂ ਹੋ?" "ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਪਤੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਜਦ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਅਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪੁਰਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਿੰਦਾ ਦਾ ਭਾਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਉਹ ਪਤੀ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਉਥੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਹ ਅਚਲ ਜੀਵਨ (ਵਿਰਖ ਆਦਿ) ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਜਨਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਥੋਂ ਛੁਟ ਕੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵਿਕਲਾਂਗ ਹੋ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪ ਦਾ ਮਾਰਗ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੁਣ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਓ।" "ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਮੁਕ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵੋਗੇ। ਜੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਖ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ; ਸਿਰਫ਼ ਪਾਪ ਹੀ ਮਿਲੇਗਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਨਾਰਦ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਉਸਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੁੱਖ ਔਰਤਾਂ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸੀਸ ਝੁਕਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਲਤਾਵਾਂ ਝੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਵਾਸਨਾ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਧੂ ਦੇ ਠੰਢੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਬੁਝ ਗਈ।" "ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।" ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਲੱਜਾ ਹੈ ਇਸ ਪਾਪੀ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਨੇਕੀ ਦੇ ਵਿਰਖ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਕੁਲ੍ਹਾੜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਕਾਮਦੇਵ, ਜੋ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।" "ਅਸੀਂ ਰੁਕਮਣੀ ਜੀ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਧੁਮਨ ਨਾਮਕ ਰਾਹੂ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਧਾਰਿਆ?" "ਜੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚਾ ਦੇਵਤਾ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੈਣਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਸੁੱਟ ਦਿਆਂਗੀਆਂ, ਹੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ!" "ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ-ਉਸ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ?" "ਇੰਝ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।" "ਧੰਨ ਹੈ ਉਸ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਕਾਮ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਬਣਿਆ।" "ਸਾਡੀ ਤਾਂ ਲੱਜਤ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਹੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਕਾਮਦੇਵ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸਾਡੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।" ਨਾਰਦ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇੰਝ ਸੋਚਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਔਰਤਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੀਆਂ ਗਈਆਂ।" "ਫਿਰ ਕਾਂਪਿਲਯ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣੇ ਦੇ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਸਮੇਤ ਇਕ ਉੱਚੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੰਯਮੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।" "ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਾਰੂਸ਼ਾ ਦੇ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆ ਕੇ ਕਾਂਪਿਲਯ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ। ਉਸ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕਾਂਪਿਲਯ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੀਰ ਮਾਰੇ ਗਏ।" "ਉਹਨਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਜ਼ਹਿਰ ਖਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਦੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।" "ਉਸ ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀਆਂ, ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸਣੀਆਂ, ਡਰਾਵਣੇ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀਆਂ।" "ਉਥੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਉਤਮ ਹਨੁਮਾਨ ਦੁਆਰਾ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਦ ਕਿ ਜਿੱਤੂ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ।