ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਮ-ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਚਲ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਧਰਮ ਨੇ ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਥਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉੱਥੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਸੱਤ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਤੂੰ ਕਲਾਪਾ ਦੇ ਉੱਤਮ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾ। ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਉੱਥੇ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, Saugaṃdhika ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਪੂਰਨ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਜੀਵ, ਗੰਧਰਵ, ਕਿਨਨਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸਪੰਨ (ਨਾਗ) ਵੀ ਹਨ। ਕੇਵਲ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਪਾਪ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉੱਥੇ Plakṣādevī ਨਾਮ ਦੀ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਵਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਚੂਹਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਅਤਿ ਦੁਲਭ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ Īśānādhyuṣita ਹੈ; ਸਭ ਚੂਹਿਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਇਹ ਚੂਹਾ ਛੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਕਪਿਲ ਯਜਨ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੁਗੰਧਿਤ Śatakumbhā ਅਤੇ Pañcayajña ਨਜ਼ਦੀਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਥਾਂ ਇੱਕ ਅਤਿ ਦੁਲਭ ਤੀਰਥ Triśūlapātra ਹੈ; ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ ਕਿ, ਉੱਥੇ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਗਣਪਤਿਆ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਰਾਜਗ੍ਰਹਾ ਵੱਲ ਜਾ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਦਾ ਅਤਿ ਦੁਲਭ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵੀ Śākambharī ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਖਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਉੱਥੇ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਆਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ Śākambharī ਹੋ ਗਿਆ। Śākambharī ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ, ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਖਾਏ, ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਰਹੇ। ਜੋ ਫਲ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਖਾਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, Suvarṇa ਨਾਮ ਦੇ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ। ਉੱਥੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਅਨੇਕ ਵਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਨ। Tripuraghna ਨੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੋਵੇਗਾ।’ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, Vṛṣadhvaja ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦਾ ਫਲ ਅਤੇ ਗਣਪਤਿਆ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, Dhūmāvatī ਵੱਲ ਜਾ; ਉੱਥੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੇਵੀ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ Narathāvarta ਨਾਮ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ; ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ, ਨਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ— ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਰਵੋਤਮ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉੱਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾ। ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾ; ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। Puṣkara, Kurukṣetra, Brahmāvarta, Pṛthūdaka, Avimukta, ਅਤੇ Suvarṇa—ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਯਮੁਨਾ 'ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਮਨ ਆਕਾਸ਼ਿਕ ਸੁਖ ਅਤੇ ਭੋਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਯਮੁਨਾ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ, ਧਨ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਇਹ ਹੈ, ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਦੇ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਜਿਹੜੇ ਨਰਕ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ। ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਯਤਨ ਕਰਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਗਰੀਬੀ, ਪਾਪ, ਦੁਖ ਅਤੇ ਮਲੇਚੀਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ; ਸ਼ਰਧਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕਰਮ ਅਧਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਯਮੁਨਾ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਪੂਰਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਕਦੇ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਭੋਗਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੋ ਪੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੱਧਦਾ-ਘਟਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਰਤਨ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਧਨ, ਜੀਵਨ-ਸਾਥੀ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਯਮੁਨਾ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਾਮਧੇਨੂ ਗਾਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ ਸੋਚ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਯਮੁਨਾ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਤ-ਯੁਗ ਵਿਚ ਤਪ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ; ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿਚ ਯਜਨ; ਦਵਾਪਰ ਵਿਚ ਦਾਨ; ਪਰ ਸਭ ਯੁਗਾਂ ਵਿਚ, ਕਾਲਿੰਦੀ (ਯਮੁਨਾ) ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਸਭ ਲੋਕਾਂ, ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਜੀਵਨ-ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਯਮੁਨਾ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਧਰਮ ਦੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਕਰਮ-ਭੂਮੀ 'ਤੇ, ਜਿਹੜੇ ਯਮੁਨਾ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਫਲ-ਰਹਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਅਮਾਵਸਿਆ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਚਾਂਦਨੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤਿਵੇਂ ਯਮੁਨਾ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਚਮਕਦੇ ਨਹੀਂ।