ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੋਂ, ਜਦ ਉਹ ਸਯਮ ਅਤੇ ਸੰਯਮਿਤ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜ੍ਯ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਦੇ ਉਪਾਸਕ ਲਈ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਗੇ ਨਰਕ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਕੋਈ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਨਹੀਂ ਵਾਪਰਦਾ। ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਖੁਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਦਾ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਉਹ ਉਥੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਕੁਰੁ ਭੂਮੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵਾਪਰਦਾ। ਅਤੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਉਥੇ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉਸ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿਤਣ ਵਾਲੇ, ਨਾਰਾਇਣ, ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਦੇ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਅਸਥੀਪੁਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜ੍ਯ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਥੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁੰਡ ਅਤੇ ਇਕ ਕੂਆਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਉਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਥਾਣੁਵਟ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਇਕ ਰਾਤ ਵਿਅਤਿਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸਨੂੰ ਬਦਰੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਬਦਰੀ ਦਾ ਫਲ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ ਜਾਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਬਦਰੀ ਫਲ ਹੀ ਖਾਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਤਮ-ਸਯਮ ਅਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਆਦਿਤਯ ਮਹਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਪਿੰਡ, ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਦਿਤਯ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਉਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨਹਾਰੇ, ਦਧੀਚੀ ਦੇ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਸਾਰਸਵਤ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜ੍ਯ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਜ਼ਿਆਨਤਾ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਵਾਂ ਦੇਵੀ ਕੁਆਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਉਸਨੂੰ ਸਨਿਹਿਤੀ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਵੀ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀਆਂ ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਨਿਹਿਤੀ ਉੱਤੇ, ਜਦ ਸੂਰਜ 'ਰਾਹੂ' ਵੱਲੋਂ ਗ੍ਰਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਯਾਂ ਦੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੂਏਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਪੁੰਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਸਨਿਹਿਤੀ ਉੱਤੇ ਇਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਸਨਿਹਿਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਪਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ ਜਾਂ ਜਦ ਸੂਰਜ 'ਰਾਹੂ' ਵੱਲੋਂ ਗ੍ਰਸਤ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਸੁਣੋ, ਉਸਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਯਾਂ ਦੇ ਪੂਰਨ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਪ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਜਾਂ ਮਰਦ ਵਲੋਂ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਮਕਚਕਰੁਕਾ ਦਰਬਾਨ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਰਤ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਥੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁੰਡ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਯ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨੈਮਿਸ਼, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦੀ ਧੂੜ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੇ ਦੱਖਣ ਜਾਂ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। 'ਮੈਂ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਵੱਸਾਂਗਾ'—ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਵੀ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਸੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਤਰੰਡਕਾ ਤੋਂ ਅਰੰਡਕਾ ਤੱਕ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਮਕਚਕਰੁਕਾ ਦੇ ਕੁੰਡਾਂ ਤੱਕ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦਾ ਇਹ ਖੇਤਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਮੰਤਪੰਚਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦਾ ਉੱਤਰੀ ਵੇਦਿਕ ਸਥਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।