ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ ਵਸੁਧਾਰਾ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਉਥੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਨ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਵਸੂਆਂ ਦਾ ਉੱਚਤਮ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਜਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਸੂਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਿੰਧੁਤਮਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਹਮਤੁੰਗਾ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਇਕਾਗਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਤਦੋਂ ਨਿਰਮਲ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀਆਂ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਰੇਣੁਕਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨਾਨ-ਸਥਾਨ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪੰਜਨਦ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਯਮ ਅਤੇ ਸੀਮਿਤ ਭੋਜਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪੰਜ ਮਹਾ-ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭੀਮਾ ਦੇ ਉੱਚਤਮ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਉਥੇ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕੰਨਿਆਂ ਵਿਚ ਕੁੰਦਲ ਪਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਹਾਨ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਿਰਿਕੁੰਜ ਤੀਰਥ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅੱਜ ਵੀ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਮਛਲੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜ੍ਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਵਿਤਸਤਾ ਨਦੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜ੍ਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤक्षक ਨਾਗ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਿਤਸਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜ੍ਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਲਦਾ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਨਿਯਮਤ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੱਤ-ਜਵਾਲਾ ਵਾਲੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਚਾਵਲ ਦੀ ਪਿੰਡੀ ਅਰਪਿਤ ਕਰੇ; ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਅਬਿਨਾਸ਼ੀ ਦਾਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਦਾਨ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ, ਸੌ ਰਾਜਸੂਯ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਹ ਕਰ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨਿਮੰਤ ਤੀਰਥ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਵਾਂਗ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗ્નਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜ੍ਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੇਵਿਕਾ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਦੇਵਿਕਾ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਜ੍ਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਕਾਮਾਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਯਜ੍ਨ-ਸਥਾਨ, ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਵਾਲਕਾ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅਰਪਣਾ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਦੇਵਿਕਾ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ, ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਲੰਮਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਰਮਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੀਰਘਸੱਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉਥੇ, ਨਿਯਮਤ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਯਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਕੇਵਲ ਉਥੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਪੂਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਯਮ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਵਿਨਾਸ਼ਨ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਸ, ਸ਼ਿਵੋਦਭੇਦ ਅਤੇ ਨਾਗੋਦਭੇਦ ਤੇ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚਮਸੋਦਭੇਦ 'ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਿਵੋਦਭੇਦ 'ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਨਾਗੋਦਭੇਦ 'ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਸ਼ਯਾਨਾ ਨਾਮਕ ਵਿਲੱਖਣ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਖ਼ਰਗੋਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਭਾਗਵਤੀ ਸਰਸਵਤੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਪੁਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਕੁਮਾਰਕੋਟੀ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਸਯਮ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਕਾਗਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਉਥੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਸੋਚਦਾ ਸੀ, "ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨੰਦੀਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਤੁਰ ਪਏ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਯੋਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੀ ਯੋਗ ਅਪਣਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਹਰ ਪਦਵੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਫਲ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।