ਰਿਵਾ ਨਦੀ ਦੇ ਗੁਣ ਬਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਲੋਮਸ਼ਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਿਵਾ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਲੰਘਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਨਰਮਦਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਕੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਕੀ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਧਾਰ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਨਦੀ ਦੇ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵੱਡੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰੇਯੂ, ਗੰਡਕੀ, ਸਿੰਧੂ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਵੀ ਹਨ। ਤਾਪੀ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਭੀਮਾ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਵੇਣਿਕਾ, ਕਾਵੇਰੀ, ਤੁੰਗਭਦਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਦੀਆਂ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚ ਰਿਵਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਿਵਾ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਰਿਵਾ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਇਨਸਾਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਹ ਜਨਮ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭੋਗਦੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਰੋਜ਼ ਰਿਵਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—even ਜੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਪਟੇ ਹੋਣ—ਉਹ ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਸਗੋਂ ਸੁੰਦਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਿਵਾ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਤਪ, ਦਾਨ, ਯਗ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਤੋਲਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਰਿਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਿਕਲੀ, ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉਪਯੋਗ ਮੰਨੀ ਗਈ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਜਦ ਲੋਮਸ਼ਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ, ਤਾਂ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਰਿਵਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਰ ਪਏ। ਓਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਰਿਵਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਇੱਕ ਹਵਾ ਚੱਲੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਿਵਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਿਵਾ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਛੂਹੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸਨ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ; ਓਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਸਵਰਗੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਲੋਮਸ਼ਾ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀਆਂ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਆਹ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਉਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ, ਅਤੇ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਆਖਰਕਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਜਿਵੇਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਕੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਉਹ ਤੀਰਥ ਸੁਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਦੱਖਣੀ ਸਿੰਧੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗ્નਿਸ਼ਟੋਮ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਚਰਮਣਵਤੀ ਨਦੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਜੇ ਉਹ ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਮਿਤ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜੀ ਉੱਤੇ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਰਾਰ ਸੀ; ਉਥੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪਿੰਗਾ-ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਕਪਿਲਾ ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪ੍ਰਭਾਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਥ ਹਵਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਏਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਅਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਗਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਰਦਾਨਾ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਦੇ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਮਿਤ ਭੋਜਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੁਆਰਾਵਤੀ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ। ਪਿੰਡਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਮਲ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਵਾਕਈ ਅਸ਼ਚਰਜਕ ਹੈ। ਉਥੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਖੁਦ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸਿੰਧੂ ਨਦੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਸ਼ੰਕੁਕਰਨੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦੇ ਦਸ ਗੁਣਾ ਪੁੰਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫੇਰ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ 'ਤਿਮੀ' ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤਿਮੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਇਕ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਸੀ; ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਰਮਦਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਾਤਮ ਕਥਾ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੀ।