ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵਰਾਹ ਤੀਰਥ ‘ਤੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਦੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਸੋਮ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਵਧੇ ਅਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਦਿਨ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇਸ਼ਾਨ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਹਾਬਲੀ ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦਰ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਨਗਰੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਵਜ ਉਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਗ ਨਗਰੀ ਸੁੱਤੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਟਾਪੂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ (ਵਿਸ਼ਨੂ) ਦੇ ਤੀਰਥ ‘ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸੰਗਮ ਵੱਲ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਧੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦਾ ਲੋਕ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਸ਼ਿਖੀ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਦਾਨ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਤੀਰਥ ‘ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ; ਚਾਹੇ ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਾਂ ਨਿਰਿਛਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ। ਉਥੇ ਉਹ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਵਰਗਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਹੀ ਮਹਾਨ ਭ੍ਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਪਾਈ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਵਿਹਾਗੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਨਰਮਦੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਸ਼੍ਵ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੁਭਾਗਾ, ਆਕਰਸ਼ਕ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਭੋਗੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਿਤਾਮਹ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਤਿਲ ਤੇ ਦਰਭਾ ਨਾਲ ਜਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਭ ਪਾਪ ਧੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਮਾਨਸ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉੱਚਤਮ ਕ੍ਰਤੁ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਇੱਛਾ ਮਨੁੱਖ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ—ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਜਗ੍ਹਾ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਵ੍ਰਤ ਨਿਭਾਉਂਦੀਆਂ, ਤਪ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਲਈ ਪਤੀ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਮਹਾਦੇਵ ਹੀ ਹੈ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਉਸ ਤੋਂ ਵਰ ਮੰਗਦੀ ਹੈ। ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਵਧੀਆ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਆਹ ਰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਥਾਨ ‘ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ’ ਦੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ‘ਸਵਰਗ ਬਿੰਦੂ’ ਨਾਮਕ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਅਪਸਰੇਸ਼ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ। ਉਹ ਨਾਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੀਰਥ ‘ਨਰਕ’ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਫਿਰ, ਭਰਭੂਤ ਤੀਰਥ, ਜਿੱਥੇ ਉਪਵਾਸ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਰੂਪਾਖ੍ਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਭਰਭੂਤ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸੌ ਘੀ ਭਰੇ ਦੀਵੇ ਬਾਲ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ‘ਚ ਬੈਠ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੰਖ, ਕਮਲ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਬਲਦ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਲਦਾਂ ਵਲੋਂ ਖਿੱਚੇ ਰਥ ‘ਚ ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਭੋਗ—ਚੌਲਾਂ ਦਾ ਖੀਰ, ਸ਼ਹਦ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਸਤਾਂ—ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਪੁੰਨ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਰਮਦਾ ਦਾ ਜਲ ਛਿੜਕ ਕੇ ਅਤੇ ਵ੍ਹਾੜੇ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੰਸਾਂ ਵਲੋਂ ਖਿੱਚੇ ਰਥ ‘ਚ ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ, ਮਹਾਂ ਹਿਮਾਲਿਆ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਵਰਗੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਉੰਨਾ ਚਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।