ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਕਲਪਾਂ ਤਕ ਰੁਦਰ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਧਰਤੀ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਤਮ ਇਰੰਦੀ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਇਥੇ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਫਲ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਫਲ ਇਰੰਦੀ ਤੀਰਥ 'ਚ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ। ਇਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਪੂਰਨ ਹੋਏ ਸਥਾਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਿਰਣਯਦਵੀਪ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਧਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਕਣਖਾਲਾ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਕਣਖਾਲਾ ਤੀਰਥ 'ਚ, ਗਰੁੜ ਨੇ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੋਗਿਨੀ ਇਥੇ ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਲ ਨੱਚਦੀ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਤਮ ਇਸ਼ਾ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਵਰ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਪੂਰਨ ਹੋਏ ਸਥਾਨ, ਵਾਰਾਹਾ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਅਚਿੰਤਯ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਵਾਰਾਹਾ ਤੀਰਥ 'ਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਫਿਰ, ਉਤਮ ਸੋਮਾ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ਼ਾਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਬਲੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹਰੀਚੰਦ੍ਰ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਨਗਰੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਧਵਜ ਉਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਟਾਪੂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰੁਦਰ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਵਾਸ ਸਥਾਨ, ਸੰਘਮ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਦਿਵਿਆ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਤਮ ਸ਼ਿਖੀ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਇਥੇ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਦਾਨ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਫਲਦਾਇਕ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣ ਨਾਲ ਲੱਖਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਲੱਖਾਂ ਤੀਰਥ ਸਥਾਪਤ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਇਥੇ ਅਵਤਾਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਤਮ ਵਿਹਗੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਤਮ ਨਰਮਦੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਸ਼ਵ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ ਮਨੁੱਖ ਸੁਭਾਗਾ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਵਿਲਾਸ ਭੋਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਇਥੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਇਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਦਰਭਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਧੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਇੱਕ ਆਕਰਸ਼ਕ ਅਤੇ ਉਤਮ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰ ਲੋਕ 'ਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਤਮ ਮਾਨਸਾ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਤਮ ਕ੍ਰਤੁ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਇਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ—ਔਲਾਦ, ਧਨ, ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ—ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਭ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇਜ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਇੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਾਲਕ ਹੈ; ਮਹਾਦੇਵ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਗੜੇ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਥੇ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਰ ਮੰਗਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਥਾਨ 'ਦਸ ਕੁੜੀਆਂ' ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, 'ਸਵਰਗ ਬਿੰਦੂ' ਨਾਮਕ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵਿਪਤੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਫਿਰ, ਅਪਸਰੇਸ਼ਾ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ। ਇਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਾਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਤਮ ਨਰਕਾ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਫਿਰ, ਭਰਭੂਤ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਉਤਰਣ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਇੱਥੇ ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਹਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਪੂਜਾ, ਦਾਨ, ਉਪਵਾਸ ਆਦਿ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਜਾਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਤਮਿਕ ਉਚਾਈ, ਪਾਪ ਮੁਕਤੀ, ਅਤੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।