ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਸਾ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਐ ਬਲਦ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਦੇ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬਲਦ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਬਲਦ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ ਤੇ ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਚਮਤਕਾਰ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਰੁਦ੍ਰ ਹੱਸਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਤੀਜੀ ਅੱਖ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ: "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਦਿ, ਆਪਣੇ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰਕ ਭੈ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਕੁਝ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਮਹਿਮਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਨਣ ਕਰ ਸਕੇ? ਜੇਕਰ ਵਾਸੁਕੀ ਸੱਭ ਕੁਝ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਮੂੰਹ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਦਾ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।" "ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਾਂ, ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਬਕਬਕ ਹੀ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਵੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਭਾਲਣ, ਰਚਨਾ ਤੇ ਸੰਘਾਰ ਵਿਚ ਸਤ੍ਵ, ਰਜ ਤੇ ਤਮ ਗੁਣ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ।" "ਯਮ, ਨਿਯਮ, ਯਜ, ਦਾਨ, ਵੇਦ ਪਾਠ, ਤੇ ਧਿਆਨ—ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।" "ਤੁਹਾਡੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੁਆਦ, ਰਸ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਕਾਜਲ, ਜੁੱਤੀਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਾਮਯਾਬੀਆਂ ਹੋਣ—ਇਹ ਸਭ ਇਥੇ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹੋ; ਪਰ ਕੇਵਲ ਭਗਤੀ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।" "ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ—ਮੈਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਅਪਮਾਨ, ਪੀੜਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਵੀ ਕਤਰਾਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਜੋ ਝੂਠੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੁਰੰਤ ਲੰਘਦੇ ਤੇ ਨਾਸਵੰਤ ਸੁਖਾਂ ਵਿਚ ਮਗਨ ਹਾਂ, ਨਿਰਦਈ ਹਾਂ, ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਪੈ ਗਿਆ ਹਾਂ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹਾਂ।" "ਮੇਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਨਿਕੰਮੀ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਭਰੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਅਰਥ ਹਨ—ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਭਟਕ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਕਿਉਂ ਹਾਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋ?" "ਮੇਰੀ ਲਾਲਸਾ ਜਲਦੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇਵੋ ਜੋ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਰਹੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਮੋਹ ਦੇ ਬੰਧਨ ਕੱਟ ਦਿਓ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਵੋ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ।" "ਇਹ 'ਕਰੁਣਾ ਉਤਪੱਤੀ' ਨਾਮਕ ਸਤੁਤੀ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਵ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਭ੍ਰਿਗੁ ਉੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ।" ਇਸ ਉਪਰੰਤ, ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਜੋ ਵੀ ਵਰ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੰਗ ਲੈ। ਮੈਂ ਤੇ ਉਮਾ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।" ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਇਕ ਆਲਯ ਬਣ ਜਾਵੇ।" ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਇਹ ਥਾਂ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਆਲਯ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ। ਇੱਥੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਕਦੇ ਇਕਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।" ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਕਿਨਨਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਿੱਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਚਾਹੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ, ਜੀਵ ਉੱਥੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉੱਚਤਮ ਗੁਪਤ ਮਾਰਗ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੈ; ਇਹ ਖੇਤਰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਉੱਥੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੁੱਤੀਆਂ, ਛਤਰੀ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਜੋ ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਦੌਰਾਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ— ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੌਰਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹਰ ਦਾਨ ਅਖੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਦੌਰਾਨ ਬਲਦ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਮੂਰਖ ਲੋਕ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਤੇ ਸਥਿਤ ਦਿਵਿਆ ਵ੍ਰਿਸ਼ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਭ੍ਰਿਗੁ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉੱਚਤਮ ਗੌਤਮੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਲਦ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਨਰਮਦਾ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਗਾ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਕਲਪਾਂ ਲਈ ਰੁਦ੍ਰ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉੱਚਤਮ ਏਰੰਡੀ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਫਲ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹੀ ਫਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਜਨਾਰਦਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਉਹ ਹੈਰਣਯਦਵੀਪ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਹਾਨ ਕਣਖਾਲਾ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਗਰੁੜ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਇਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਯੋਗਿਨੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੀ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਨੱਚਦੀ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉੱਚਤਮ ਈਸ਼ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਈਸ਼ਵਰ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਜਨਾਰਦਨ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਕਥ ਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ।