ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਦਾ ਉਤਪੱਤੀ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਅਤਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉੱਚਤਮ ਤਪਸੇਸ਼ਵਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਮੋਹਕਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਅਤੇ ਅਮਾਵੱਸ ਦੇ ਦਿਨ ਇੱਥੇ ਨਿਯਮਤ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਕੀਤੇ ਪਿਤਰ-ਕਰਮ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉੱਚਤਮ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਣਪਤੀ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾਵੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਨਾਰਦਨ ਜੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੋ। ਇਸ ਥਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ—ਉਹ ਇੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਅੱਗ ਭੜਕ ਉਠੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅੱਗ ਲੱਗੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹੇ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਉਮਾ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ ਅਤੇ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿਤੀ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦਿਵ्यता ਦਰਜਾ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਿਰਮੌਰ ਬਣਿਆ ਰਹੇ। ਇਹ ਤੀਰਥ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਜੋ ਇੱਥੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਅਗਨੀ, ਯਮ, ਕਾਮਦੇਵ ਤੇ ਵਾਯੂ ਵਲੋਂ ਵੀ। ਇੱਥੇ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਂਧੋਨਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਜੋ ਇਥੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਵੇ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਅੱਧੇ ਯੋਜਨ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਮਾਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਆਂਧੋਨਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉੱਤਰੀ ਅਯਾਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ—ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸਵੇਰੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਯੱਗਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਹੱਦ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਹੋ ਕੇ ਜੰਮਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਖੇਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਜਾਂ ਡੰਡਾ ਧਾਰੀ ਮਹਾਨ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਕੰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਡੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਗਵੇਸ਼ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਝਿੜਕ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣ, ਸ਼ੁਕਲ ਤੀਰਥ ਦਾ ਮੂਲ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ। ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਲਗਦੀ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਤੇ ਹੀਰੇ ਦੀਆਂ ਸਿੜ੍ਹੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਨਕਸ਼ੀਦਾਰ ਪੱਥਰਾਂ ਦਾ ਫਰਸ਼, ਜੰਬੂਨਾਦਾ ਦੇਵਤਾਈ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕੰਵਲਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਹਿਤੈਸ਼ੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਸਰੂਪ, ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਬੈਠੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਕੰਦਾ, ਨੰਦੀ, ਮਹਾਕਾਲ, ਵੀਰਭਦਰ ਆਦਿ ਗਣ, ਅਤੇ ਉਮਾ ਜੀ ਵੀ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਜਿਹੜੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰਕ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਸੁਖ ਦਾ ਮਾਰਗ ਦੱਸੋ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੀਰਥ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।" ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹੋ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਜਾਓ।" ਮਨੂ, ਅਤ੍ਰਿ, ਯਾਜ्ञਵਲਕਯ, ਕਸ਼੍ਯਪ, ਅੰਗਿਰਸ, ਯਮ, ਆਪਸਤੰਬ, ਸੰਵਰਤ, ਕਾਤਿਆਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਗੌਤਮ ਆਦਿ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: ਕਨਖਾਲਾ ਦੀ ਗੰਗਾ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਗਯਾ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਜਦੋਂ ਰਾਹੂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗ੍ਰਸ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਸ਼ੁਕਲ ਤੀਰਥ ਮਹਾਨ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖਣ, ਛੂਹਣ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਧਿਆਨ, ਤਪੱਸਿਆ, ਹਵਨ, ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਲ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਚਾਣਿਕਾ ਨਾਮਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ সিদ্ধੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਸ਼ੁਕਲ ਤੀਰਥ, ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਕੇਵਲ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਵੀ ਛੂਹ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਉਮਾ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕੈਲਾਸ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।