ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭਗਤ ਅਯੋਨੀਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਰਾਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਹੇਠ ਅਣੰਤ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਫਿਰ ਜਨਮ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਾਂਡਵੇਸ਼ਵਰਕਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਅਖੁੱਟ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਦਾਨਵ ਵੀ ਉਸਦਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਤੋ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵਿ्णੁਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਗ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਜੰਮਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਕੰਬੋਟੀਕੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉੱਤਰਾਯਣ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਨਦੀ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸੋਮਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਕ੍ਰ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੂਜਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਜਾਂ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਨਾਲ, ਜਿੰਨੀ ਰੋਵਾਂ ਉਸ ਬਲਦ ਜਾਂ ਉਸਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਹਰਾ ਦੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਕਨਿਆ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕਪਿਲਾ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਤੇ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਨਰਮੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ—ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਯ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਆਪਕ, ਸਭ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਰਾਜਾ ਜੰਮਦਾ ਹੈ। ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ, ਸੁਰੀਲਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਵਾਸ ਲਈ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੋ ਗਰੀਬ, ਰੋਗੀ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਰੋਗੀ, ਅੰਨਾ ਜਾਂ ਬਹਿਰਾ ਨਹੀਂ ਜੰਮਦਾ; ਉਹ ਸੁਭਾਗਾ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਜੀ ਨੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਜੋ ਕੋਈ ਉੱਥੇ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਕਦੇ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਮਾਸੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨੇੜੇ ਹੀ ਨਾਗੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਨੇਕਾਂ ਨਾਗ-ਕਨਿਆਂ ਨਾਲ ਅਨੰਤ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਖੇਡਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਾਲੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਉੱਚਤਮ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਬੇਰ ਆਪ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਸੁਖ-ਸਮਪੱਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਾਂ ਕੇ, ਮਰੁਤਾਲਯ ਤੀਰਥ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਾਯੁਦੇਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਹਿਲਿਆ ਤੀਰਥ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਉੱਚਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਅਹਿਲਿਆ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਮਦੇਵ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਅਹਿਲਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਜੰਮਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਧਨ-ਧਾਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੂਜਾ ਕਾਮਦੇਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਯੋਧਿਆ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿਸ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤਾ, ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੋਮ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਥੇ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੇ ਉੱਥੇ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸੋਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਅੱਗ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਸੋਮ ਤੀਰਥ ਤੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜੰਮਦਾ। ਫਿਰ, ਸਤੰਭ ਤੀਰਥ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉੱਚਤਮ ਵਿਣੁ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਯੋਧਨੀ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਅਨੇਕ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਏਹ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅਣੰਤ ਪੁੰਨ, ਆਨੰਦ ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।