ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਉੱਥੇ ਸ্নਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ্নਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ-ਤੀਰਥ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਸ্নਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਹੀ ਨਾਰਦ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ ਸ্নਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਾ-ਤੀਰਥ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਮਰਕੰਟਕ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਉੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ ਤੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਾਮਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਵਾਮਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਮੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ-ਤੀਰਥ ਤੇ ਈਸ਼ਾਨੇਸ਼ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵਟੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਜਨਮ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ ਤੇ, ਭੀਮੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਾਰੇਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੋਮ-ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਉੱਥੇ, ਰਾਜਨ, ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵੀ ਸਰੀਰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਵਣ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਆਨੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਪਿੰਗਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਭੂਰਾ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਜਿੰਨੀ ਵਾਲਾਂ ਹਨ, ਉਤਨਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਉੱਥੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਹਿ ਕੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਤੱਕ ਅਖੂਤ ਸੁਖ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਮਵਾਨ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸੁਰਭਿਕੇਸ਼ਵਰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਨਰਕ ਕੋਟਿਕੇਸ਼ਵਰ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਉਤਰਨ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਉੱਥੇ ਪੁੰਨ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਨੰਦੀ-ਤੀਰਥ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨੰਦੀਸ਼ਾ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦਵੀਪੇਸ਼ਵਰ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਤਪੋਵਨ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਉੱਥੇ ਵਿਆਸ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਮੁੜ ਗਈ ਸੀ; ਵਿਆਸ ਨੇ 'ਹੁੰ' ਉਚਾਰਿਆ ਅਤੇ ਨਦੀ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਲ ਪਈ। ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉੱਥੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਨੂੰ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਵਾਂਗ ਅਣੰਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਇਰੰਡੀ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਰੰਡੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਜਾਂ, ਅਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸਨਾਨ ਕਰੇ— ਜੇ ਉਹ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਰੰਡੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਭਕਤੀ ਭਰਿਆ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਸ਼ੰਖ' ਰੱਖ ਕੇ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਨ, ਜੋ ਉੱਥੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਸਾਤ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੁਵਰਨਤਿਲਕ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਕਸ਼ੁ ਨਦੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਗਣਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਕੰਦ-ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੋਏ ਪਾਪ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਆਂਗੀਰਸ ਤੇ ਜਾਣਾ ਤੇ ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਲਾਂਗਲ-ਤੀਰਥ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਜਾਣਾ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ, ਰਾਜਨ, ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਟੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਸੰਗਮੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਨਾਸਕ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਭਦ੍ਰ-ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉੱਥੇ ਦਾਨ ਕਰੇ— ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰੇ— ਉਹ ਗੌਰੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅੰਗਾਰੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਜਾਣਾ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਅੰਗਾਰਕੀ ਦੀ ਚੌਥ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇਕ-ਇਕ ਤੀਰਥ ਦਾ ਯਾਤਰਾ, ਉਪਵਾਸ, ਸਨਾਨ, ਉਪਾਸਨਾ, ਅਤੇ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਣਗਣੇ ਪੁੰਨ, ਪਾਪ ਮੁਕਤੀ, ਰਾਜਾ-ਪਦ, ਅਤੇ ਦੇਵ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।