ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨਚਾਹੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭੋਗਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਗੱਜਣ ਵਾਲਾ ਬੱਦਲ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਜਾਵੇ; ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇੰਦਰਜਿੱਤ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਪਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਘਰਾਵਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬੱਦਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ, ਮੇਘਾਨਾਦਾ ਸਮੂਹ ਨੇ ਉੱਤਮਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਨਾਮਕ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅੰਗਾਰੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਸਖਤ ਆਚਾਰ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਪਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਕਪਿਲਾ-ਤੀਰਥ ਦੇ ਉੱਤਮ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਕਾਂਚੀ-ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵੀ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਕੁੰਡਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਉਮਾ ਇਕੱਠੇ ਖੜੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਅਜੈਯ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪਿੱਪਲੇਸ਼ਵਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਵਿਮਲ ਤੀਰਥ ਵਿਖੇ ਵਿਮਲੇਸ਼ਵਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਚੂੜ ਬਿਰਾਜੀ ਸੀ। ਉਥੇ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਕਰਣੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਸਨ ਦਾ ਅਰਧ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਨਰਮਦਾ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਸਥਾਵਰ ਹੋਣ ਜਾਂ ਚਲਤ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਭਗਵਾਨ ਦੁਆਰਾ ਤਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸੀ ਗਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਦੀ ਹੈ। ਨਰਮਦਾ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਨਿਕਲੀ, ਸਦਾ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਹੇ ਉਹ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਗਈ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ, ਸੋਹਣੀ ਨਰਮਦਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਹੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਗਈ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਨਿੱਤ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਡੇ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਦ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਤਰੀ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਵੈਸ਼ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਆਪ ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਮਹਾਂ ਪਾਪ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਨਰਮਦਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ੂਲ (ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਹਥਿਆਰ) ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਖਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ ਸ਼ੂਲਭੇਦ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਜਿਤਨਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਜੋ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਭੀਮੇਸ਼ਵਰ, ਉੱਤਮ ਨਰਮਦੇਸ਼ਵਰ, ਅਤੇ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਆਦਿਤ્યੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਅਜਯਮਧੁਨਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਮੱਲੀਕੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਫਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਵਰੁਣੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਨਿਰਜੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਥੇ ਕੋਟਿਤੀਰਥ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਅਹੰਕਾਰੀ ਦਾਨਵ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਸਥਾਪਤ ਹੋਏ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਅਸੁਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕੋਟੀਸ਼ਵਰ ਕਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਈਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਨਰਿਯਲ ਵਿੱਚ ਘੀ ਭਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਰਿਯਲ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੌਤ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ; ਸਵਰਗ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਜ ਕਰਕੇ, ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਿਵ੍ਯ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਤ੍ਰਿਯੋਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੇ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਅਗਸਤਯੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਹੈ। ਉਥੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਧਕ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਸਯਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਕਵੀ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਗਾਂ, ਜੁੱਤੀਆਂ, ਛਤਰੀ, ਕੰਬਲ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰੋੜ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਨੁੱਖ ਮਹਾਨ ਫਲ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।