ਧਰਮੀਕ ਜੀਵਨ ਜੀਊਣ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਸਦਾ ਹੀ ਉਹ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਸਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋੰ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜਗਤ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਗੋਲ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਾਨਯੋਗ ਹਨ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉੱਥੇ ਏਰਾਵਤ ਦੇ ਲੋਕ ਦਿਸਾ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਪ੍ਰਤਿਕ ਅਤੇ ਉਹ ਹਾਥੀ ਵੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਜਾਂ ਜਬੜੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਾਪ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਸੇ, ਉੱਤੇ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਥਾਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਵਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹਵਾ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਵਾਵਾਂ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੋਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਮਹਾਨ ਹਵਾਵਾਂ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋ ਵਾਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹ ਹਵਾਵਾਂ ਮੁੜ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹਵਾਵਾਂ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਥੇ ਉਹ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਇੰਝ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਇਹ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਪੂਣ ਦਿੰਦੀ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਨਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮੀਕ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ, ਤਾਕਤ, ਯਸ਼ ਤੇ ਤੇਜ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਤਿਉਹਾਰ ਸਮੇਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਰ ਤੇ ਦਾਦੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਾਪ ਤੇ ਰੂਪ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਤੇਰੀ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨਭਾਗ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੱਸ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ, ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।” ਸੂਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਬੜੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਸੰਵਾਦ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਮੇਤ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਯਜ੍ਨਸੇਨੀ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ। ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਧਰਮੀਕ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਚਿਤ ਬਚਨ ਆਖਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਦੱਸੋ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।” ਫਿਰ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਯੋਗ੍ਯ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਦੂਰ ਕਰੋ।” ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਪੂਰਾ ਫਲ ਕੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।” ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਿਆ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਉੱਤਮ ਰਾਜਾ ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਧਰਮਿਕ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ ਵਾਸ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਦੁਆਰ ਸੀ, ਉਹ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਤ ਤੇ ਵਿਖਿਆਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਉਹ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੁੱਟ ਆਨੰਦ ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ। ਹੇ ਭਾਰਤ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਏ ਹੋਏ ਉਸ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰ-ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਉਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨਾਮ ਜਪਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। “ਮੈਂ ਦਿਲੀਪ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਸ ਹਾਂ। ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ।” ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਦਿਲੀਪ ਨੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਰੋਕ ਲਈ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਦਿਲੀਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਚਾਰ ਤੇ ਅਧਿਐਨ ਨਾਲ ਨਿਯਮਤ ਸੀ, ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੇਰੀ ਨਿਮਰਤਾ, ਸਯਮ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਧਰਮ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਤੇਰੀ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤਮ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ। ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਜੋ ਤੂੰ ਆਖੇਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ, ਮੈਂ ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।“ ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਵੈਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰਾ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਯੋਗ੍ਯ ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਸੰਦੇਹ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸੋ।