ਸ੍ਰਿੰਗਵਨ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੁਬਾਰਕ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ ਸੱਤ ਖੇਤਰ ਹਨ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਅਤੇ ਠਹਿਰਾਵ ਦੋਵੇਂ ਹਨ। ਇਥੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਮਾਨਵ ਧਨ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਦਾ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਹੇ ਭਗਤਜਨ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਸ ਖ਼ਰਗੋਸ਼-ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਵ੍ਯ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ—ਖ਼ਰਗੋਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਦੋ ਖੇਤਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਖਿਣਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾ ਹਨ। ਖ਼ਰਗੋਸ਼ ਦੇ ਕੰਨ 'ਤੇ ਨਾਗਦਵੀਪ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪਦਵੀਪ ਦੇ ਟਾਪੂ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਥੇ ਕਰਣਦਵੀਪ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਲਯਾ ਪਰਬਤ ਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਉਪਸਥਿਤੀ। ਇਹ ਖੇਤਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਖੇਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਸੂਤ ਜੀ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਉੱਤਰੀ, ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮਾਲਯਵਤ ਪਰਬਤ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸੋ।” ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਨੀਲਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸਿਧ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਰੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਲਗਦੇ ਹਨ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਫੁੱਲ ਸੁਗੰਧਿਤ ਹਨ, ਫਲ ਰਸ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਇਥੇ ਕਈ ਰੁੱਖ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਦੁੱਧ-ਰੁੱਖ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਧ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਫਲਾਂ ਤੋਂ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਗਹਣੇ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜ਼ਮੀਨ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਸੁਖਮ ਰੇਤ ਹੈ, ਹਰ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਛੂਹਾ ਸੁਖਦਾਈ ਹੈ। ਇਥੇ ਤਪਸਵੀ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ। ਇਥੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਦੇਵ ਲੋਕ ਤੋਂ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੰਦਰ ਦਿਸਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਜੋੜੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਉਹ ਦੁੱਧ-ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਸਮਾਨ ਦੁੱਧ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਜੋੜਾ ਸਮੇਂ ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਕੱਠਾ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਰੂਪ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਹਰ ਇਕ ਜੋੜਾ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਬਿਲਕੁਲ ਮਿਲਦਾ-ਜੁਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਅਤੇ ਦਸ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ। ਇਥੇ ਭਾਰੁੰਡਾ ਨਾਮਕ ਪੰਛੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੋਚ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉੱਤਰਾ-ਕੁਰੂ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣ ਲਿਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਮੇਰੂ ਪਰਬਤ ਦੇ ਪਾਸੇ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਭਦਰਾਸ਼ਵ ਦਾ ਰਾਜ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਸਥਾਨ, ਹੇ ਤਪਸਵੀਆਂ, ਭਦਰਸ਼ਾਲਾ ਵਣ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਾਲੇ ਆਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਹਨ। ਇਹ ਕਾਲੇ ਆਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਫਲ ਲਗਦੇ ਹਨ, ਸ਼ੁਭ ਹਨ; ਰੁੱਖ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਉੱਚੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਧ ਅਤੇ ਚਾਰਣ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਪੁਰਸ਼ ਚਿੱਟੇ ਹਨ, ਚਮਕ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਔਰਤਾਂ ਕਮਲ-ਰੰਗੀ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਪੂਰਨਮਾਂ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨੀ ਵਾਂਗ ਠੰਡੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਚ-ਗਾਇਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਇਥੇ ਉਮਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੈ; ਜੋ ਕਾਲੇ ਆਮ ਦਾ ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਨੀਲਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਧ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਜੰਬੂ ਰੁੱਖ ਹੈ। ਇਹ ਰੁੱਖ ਸਭ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਇਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਰੁੱਖ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹੀ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਨਾਮ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਹੋਰ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਲਯਵਤ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਜੋ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਾਲਯਵਤ 'ਤੇ ਪੰਜਵੀਂ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ, ਉਥੇ ਲੋਕ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੋਂ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਭ ਬ੍ਰਹਮ-ਵਾਕੀ ਹਨ; ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਇਹ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸਠ ਸੌ ਹਨ। ਇਹ ਅਰੁਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਨ; ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੇ ਸਠ ਸੌ ਸਾਲ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਤਪ ਕੇ, ਇਹ ਚੰਦ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਉੱਤਮ, ਖੇਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਵਰਨਨ ਕਰੋ।” ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਸ਼੍ਵੇਤ ਦੇ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਧ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਰਮਣਕ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਭ ਲੋਕ ਸ਼ੁੱਧ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੁੰਦਰ ਦਿਸਦੇ ਹਨ; ਇਥੇ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧੀ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਵਾਲੇ। ਨੀਲਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਧ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਹੀਰਣਮਯ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹੇਰਣਵਤੀ ਨਦੀ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਪੰਖਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਯਜਨਾ-ਨਿਸ਼ਠ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਨੁਰਧਰ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦਿਸਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਲੋਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪ੍ਰਸੰਨ-ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਲੋਕ ਗਿਆਨ-ਧਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮਿਆਦ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਸ ਸੌ ਤੇ ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਥੇ ਤਿੰਨ ਸ਼ੁੱਧ ਚੋਟੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ। ਇੱਕ ਰਤਨਾਂ ਦੀ, ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ।