ਉੱਤਰ ਧਰਮ ਦੇ ਕੁਰੁ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਆਸਰਾ ਹਨ। ਵਿਹੰਗਸੁਮੁਖਾ, ਜੋ ਸੁਪਾਰਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਨਹਿਰੀ ਕਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਗਹਿਰੀ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਵਿਚਲਾ ਅਤੇ ਹੇਠਲਾ ਹੈ। ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਚਾਨਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੂਰਜ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਆਪਣੇ ਨक्षਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਲਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਜੰਬੂ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉੱਥੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਦੇਵਤਾ, ਗੰਧਰਵ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਵੀ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ; ਤੁੰਬੁਰੂ, ਨਾਰਦ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਹਾਹਾ ਅਤੇ ਹੁਹੁ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵੀ ਉੱਥੇ ਹਨ। ਉਹ ਉੱਥੇ ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮੇਰੂ ਦੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਉਸ਼ਨਸ ਕਾਵਯਾ ਦੀ ਦੈਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਰਤਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਤਨ-ਪਹਾੜ ਹਨ; ਉੱਥੋਂ, ਧਨ-ਦੇਵੀ ਕੁਬੇਰਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੋਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਉਪਵਨ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਕਰਣਿਕਾਰ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸੁਖਦਾਈ ਉਪਵਨ ਹੈ, ਜੋ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਉਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉੱਥੇ, ਸਵੈ-ਪਤੀ ਭਗਵਾਨ, ਦਿਵਯ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਧੰਨ ਭਗਵਾਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਉਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਰਣਿਕਾਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਜੋ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਲਟਕਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਤਿੰਨ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਨਿਯਤ ਅਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ; ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੁੱਧ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਅਣਗਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਲੀ, ਸ਼ੁਭ ਗੰਗਾ, ਭਾਗੀਰਥੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੋਈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਬਣੀ। ਫਿਰ, ਪਹਾੜ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਝੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਪਰ ਪਿਨਾਕਧਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਝੱਲਿਆ। ਮੇਰੂ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੇਤੁਮਾਲਾ ਹੈ; ਜੰਬੂ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਦੋ-ਵਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਉੱਥੇ, ਉੱਤਮ ਲੋਕੋ, ਆਯੁ 10,000 ਸਾਲ ਹੈ; ਮਰਦ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਉੱਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ ਅਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼, ਅਤੇ ਸਰੀਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਚਮਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗੰਧਮਦਨ ਦੇ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ, ਕੁਬੇਰਾ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਜੋਂ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਗੰਧਮਦਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ, ਅਤੇ 11,000 ਸਾਲ ਦੀ ਉੱਤਮ ਆਯੁ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ, ਮਰਦ ਕਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਉਰਜਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ, ਸਭ ਸੁੰਦਰ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੜੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਨੀਲੋਤਪਲ ਖੇਤਰ ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਅਤੇ ਹਿਰਣਯਕ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਤੇ ਏਰਾਵਤ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਧਨੁਖੰਡ 'ਤੇ, ਦੋ ਧੰਨ ਖੇਤਰ ਹਨ, ਦੱਖਣੀ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ; ਵਿਚਕਾਰ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁੱਲ ਪੰਜ ਖੇਤਰ ਹਨ। ਹਰ ਖੇਤਰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਪਿਛਲੇ ਤੋਂ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਹੈ—ਆਯੁ, ਲੰਬਾਈ, ਸਿਹਤ, ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਧਨ। ਉਹਨਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਸਭ ਜੀਵ ਇਹ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਨ, ਉੱਤਮ ਜੀਵ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਧੰਨ ਧਰਤੀ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਹੇਮਕੁਟ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੈਲਾਸਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ, ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਦੇਵਤਾ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਕੈਲਾਸਾ ਦੇ ਉੱਤਰ, ਮੈਨਾਕ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਹਿਰਣਯਸ਼੍ਰਿੰਗਾ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਪਹਾੜ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ, ਦਿਵਯ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੇਤ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਝੀਲ ਵਿਸ਼ਨੁਸਰਸ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਭਾਗੀਰਥ ਕਦੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਗੰਗਾ, ਭਾਗੀਰਥੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਭਾਗੀਰਥ ਉੱਥੇ ਕਈ ਸਾਲ ਵੱਸਿਆ; ਉੱਥੇ, ਰਤਨ-ਜੜੇ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖੇਤ ਹਨ। ਉੱਥੇ, ਯਜਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਹਾਨ-ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ, ਸਦਾ-ਅਵਿਨाशी ਰਚਨਹਾਰ, ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਤੇਜੋਮਯ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਰਾ ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਨੁ ਅਤੇ ਸਥਾਨੁ ਪੰਜਵੇਂ ਵਜੋਂ। ਉੱਥੇ, ਤ੍ਰਿਪਥਾਗਾ ਗੰਗਾ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ; ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੋਂ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਤ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਨ: ਵਟੋਦਕਾ, ਨਲਿਨੀ, ਪਾਰਵਤੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਜੰਬੂਨਦੀ, ਸੀਤਾ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਗੰਗਾ ਸਿੰਧੂ। ਉਹ ਅਗੋਚਰ, ਦਿਵਯ, ਸ਼ਕਤੀਯੁਕਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਰਸਵਤੀ ਕਦੇ ਉੱਥੇ, ਕਦੇ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਅਤੇ ਲੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸੱਤ ਦਿਵਯ ਗੰਗਾਵਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਹਿਮਵਤ 'ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਹੇਮਕੁਟ 'ਤੇ ਗੁਹ੍ਯਕ, ਨਿਸ਼ਾਧ 'ਤੇ ਸੱਪ ਅਤੇ ਨਾਗ, ਅਤੇ ਗੋਕਰਨ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਸ਼੍ਵੇਤ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗੰਧਰਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਸ਼ਾਧ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨੀਲ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਵੀ।