ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਤਨ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪਾਦਮ ਰੂਪ ਦਾ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਰੂਪ ਦੀ ਮੱਥਾ ਬ੍ਰਾਹਮਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦਿਲ ਪਦਮਾ ਹੈ ਜੋ ਖ਼ੁਦ ਹਰੀ ਦਾ ਹੈ। ਸੱਜਾ ਬਾਂਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਰੂਪ ਹੈ, ਖੱਬਾ ਬਾਂਹ ਸ਼ਿਵ ਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਪੱਟ ਭਾਗਵਤ ਹਨ, ਨਾਬੀ ਨਾਰਦ ਦੀ ਹੈ। ਸੱਜਾ ਪੈਰ ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਹੈ, ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਆਗਨੇਯਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੱਜਾ ਘੁਟਨਾ ਭਵਿਸ਼ਯ ਹੈ ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਹੈ। ਖੱਬਾ ਘੁਟਨਾ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਹੈ, ਸੱਜਾ ਪੈਰ ਦਾ ਟੇਕ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਖੱਬਾ ਟੇਕ ਵਾਰਾਹਾ। ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਕੰਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਮੜੀ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਹੈ; ਪਿੱਠ ਕੂਰਮਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਰਬੀ ਮਤਸਯਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੱਡੀਆਂ ਗਾਰੁੜਾ ਹਨ, ਹੱਡੀਆਂ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡਾ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਹਰੀ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਥੇ ਦਿਲ ਪਦਮਾ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਅਮਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪਦਮਾ ਪੁਰਾਣਾ ਖ਼ੁਦ ਹਰੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਅਧਿਆਇ ਵੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਸਵਰਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਦਮਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਹਾਪਾਪੀ ਵੀ ਸਵਰਗ-ਖੰਡ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਚਮੜੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਞਿਆ ਹੋਵੇ, ਆਦੀ-ਸਵਰਗ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਦੀ-ਸਵਰਗ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਯਾਗ 'ਤੇ ਰੋਜ਼ ਨ੍ਹਾਏ— ਜਿਵੇਂ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਓਹੋ ਹੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਵੀ; ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਾਰ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਭੀ। ਜਿਹੜਾ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਹੜਾ ਕਰਜ਼ਾ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਚੁਕਾਇਆ, ਉਹੋ ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਪਿਆ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਾਨ, ਪਾਠ, ਅਤੇ ਕਰਮ ਜਿਵੇਂ ਹੋ ਗਏ; ਅਤੇ ਕਈ ਆਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹਿਯੋਗ ਦੇ ਕੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੱਤੀ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਜਿਨਾ ਕੋਲ ਗੁਣ, ਗਿਆਨ, ਧਰਮ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਰਿਸ ਅਤੇ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਵੀ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵੀ ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਕੀਤੇ; ਮਹਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਤਨ ਭਾਗ ਪੜ੍ਹਵਾਇਆ ਅਤੇ ਸੁਣਾਇਆ। ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ; ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਜਾਗਦਾ ਹੈ। ਗਜਣਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੋਂ ਚੰਦ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਧ੍ਰੂਵ ਤਾਰੇ ਦੇ ਲੋਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ ਗਿਆਨ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਣਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਏ, ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਸੁਣੇ। ਇਥੇ ਮਹਾਨ ਪਦਮਾ ਪੁਰਾਣਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ-ਖੰਡ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੂਣ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਖਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਲੋਕੋ, ਸੁਣੋ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਨਾਮ ਜਪੋ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣਾ ਦੇ ਸਵਰਗ-ਖੰਡ ਦੀ ਬਾਹਠਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਕੰਵਲ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੁਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਮਹੇਂਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਅਰਬੁਦਾ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਭਗਤ, ਸ੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਅਤੇ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਧਰਮਾਰਣਯ ਅਤੇ ਦੰਡਕਾਰਣਯ ਦੇ ਭਗਤ, ਜੰਬੂ ਮਾਰਗ ਅਤੇ ਸਤਯ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਨੈਮੀਸ਼ਾ ਆਏ ਸ਼ੌਨਕ ਨੂੰ ਮਿਲਣ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ੌਨਕ ਦੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਸਨਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠੇ। ਸ਼ੌਨਕ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਅਸਨਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, austerity ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਿਤ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾਵਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਤਦ ਉਚਿਤ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੂਤ, ਉਥੇ ਆਏ। ਉਹ ਵਿਆਸ ਦੇ ਚੇਲੇ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਇਆ। ਸ਼ੌਨਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਨੂੰ ਠੀਕ ਅਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾਇਆ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸ਼ੌਨਕ ਦੇ ਆਗੂਪਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: "ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ, ਜੋ ਵਚਨਾਂ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ—" "ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਪੁਰਾਤਨ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਾਈਆਂ ਹਨ; ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ।" "ਇਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਧਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਭਕਤੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਫਿਰ ਤੋਂ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਾਓ।" "ਹਰੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕਥਾਵਾਂ ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਹਰੀ ਖ਼ੁਦ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਦਾ ਮਹੱਤਵ, ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣਿਕ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।