ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਾ ਸੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਤੇ ਪੂਰਵਜ ਮੁਕਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਪਰ, ਉਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ। ਐਸੀ ਗਿਆਨ, ਐਸਾ ਯੋਗ ਤੇ ਐਸਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ ਪ੍ਰਯਾਗ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।" "ਅਨੇਕ ਜਤਨ ਕਰ ਕੇ ਲੋਕ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" ਇਥੇ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਾਰੇ ਚੈਪਟਰ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਮুনি, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਾਂ।" ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਜਗਤ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ—ਇਹੀ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਦੇਵਤਾ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਾਰੇ ਸਥਾਵਰ ਅਤੇ ਜੰਗਮ ਜੀਵ ਰਚਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕਲਪ ਦਾ ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰੁਦ੍ਰ (ਮਹਾਦੇਵ) ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨਾ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਬਰਗਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਖੜੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਪਰਮ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ—even ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਉੱਥੇ ਆ ਜਾਵੇ। ਪਰ, ਜਿਹੜੇ ਹੋਰ ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ।" ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਸਚ-ਸਚ ਦੱਸੋ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ? ਤੇ ਜਿਹੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਕਿਉਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ?" ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਇਹਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਸੱਚ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ। ਪ੍ਰਯਾਗ ਦਾ ਖੇਤਰ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਲੰਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਜੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪਾਪ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।" "ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਪਹਾੜ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤਕ—all ਕੁਝ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤਕ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਨੀਂਹ ਤੋਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਇਹ ਪ੍ਰਯਾਗ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਕ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਰਾਜ ਕਰ।" ਇਥੇ ਚੈਪਟਰ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੁਤ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਡਿੱਗ ਰਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਓਸ ਸਮੇਂ ਵਾਸੁਦੇਵ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਵੀ ਉਥੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਧਵ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਮੁੜ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਾਰਕੰਡੇਯ 'ਅਲਵਿਦਾ' ਕਹਿ ਕੇ, ਪਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਪਰਤ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਨਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋ; ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਸਦਾ ਯੱਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਰਹੋ, ਤੇ ਦੁੱਖ-ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੋ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਤੂੰ ਆਪ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਦਾ ਲਈ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।" "ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਯਾਗ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਕ੍ਰੋਧ ਰਹਿਤ, ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ, ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਯੱਗ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਪਰ ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਯੱਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਯੱਗ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਮਾਨ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਧਨਵਾਨ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਸੁਣ, ਉਹ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਗਰੀਬ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਯੱਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਪਰਮ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ: ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਜੋ ਕਿ ਯੱਗਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਤੇ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਨ੍ਹਾਉਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਸੁਖੀ ਰਾਜ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੁੜ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਯੱਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ।" ਇਥੇ ਇਹ ਚੈਪਟਰ ਵੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸੋ—ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਆਖੋ, ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਜਾਂ ਇੱਕੋ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?