ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ, ਮਤੰਗਾ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੋਈ ਇਨਸਾਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹੋਣ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸ਼੍ਰੀਪర్వਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਮ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਸ਼੍ਰੀਪర్వਤ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਜੀ ਆਪਣੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵੀ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਥਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਦਿਵਯ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ ਰਿਸ਼ਭ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਜਪੇਯ ਯੱਗ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸੁਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਾਵੇਰੀ ਨਦੀ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰ ਤੇ, ਕੁਆਰੀ ਦੇ ਘਾਟ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੋਕਰਣ ਨੂੰ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਯਕ੍ਸ਼, ਪਿਸਾਚ, ਕਿਨਰ, ਮਹਾਨ ਸੱਪ, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਗੰਧਰਵ, ਮਨੁੱਖ, ਨਾਗ, ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪਹਾੜ—all ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਥਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ਼ਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਦਸ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਹੀ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਉੱਥੇ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਜਾਤਿ ਦਾ ਦੋ-ਜਨਮੀ ਹੋਵੇ, ਉਸਦੀ ਵਾਣੀ ਗੀਤ ਜਾਂ ਛੰਦ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਹੀਂ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੇ ਉਹ ਸੰਵਰਤ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਸਰੋਵਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੇਣਾ ਨਦੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮੋਰਾਂ ਅਤੇ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦਿਵਯ ਰਥ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਦਾ ਸਿੱਧਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਿਤ ਗੋਦਾਵਰੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੋਦਾਨ ਯੱਗ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਯੁ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੇਣਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਵਾਜਪੇਯ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਵਰਦਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਵੀ ਇਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸੁਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁਬਜਵਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਵੇਣਾ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਦਿਵਯ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਜੋਤਿ ਵਾਲੇ ਸਰੋਵਰ ਅਤੇ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਯੱਗ ਕਰਕੇ ਸੁਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੌ ਅਗ્નਿਸ਼ਟੋਮ ਯੱਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਰਭੰਗ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੁਕ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਦੰਡਕ ਅਰਣਯ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਰਭੰਗ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੁਕ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਭੀ ਮਾੜਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੂਰਿਆਰਕ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਜਮਦਗਨੀ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ; ਉੱਥੇ ਰਾਮ ਦੇ ਘਾਟ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੰਯਮਿਤ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮਿਤ ਅਹਾਰ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੰਥ ਤੇ ਚੱਲਦਿਆਂ, ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਮਿਤ ਅਹਾਰ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਯੱਗ ਸਮਾਗਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁੰਗਕਾ ਅਰਣਯ ਵਿੱਚ, ਸੰਯਮ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਸਵਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਾਏ ਸਨ। ਉੱਥੇ, ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਉੱਤਰੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਗੁੰਮ ਹੋਏ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ 'ਓਮ' ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ, ਵਰੁਣ, ਅਗਨਿ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਹਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭਾ ਵਾਲੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੂੰ ਯੱਗ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੇਖੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉੱਥੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਏ; ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਤੁੰਗਕਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਸੰਯਮੀ ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਰਹੇ, ਮਿਤ ਅਹਾਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੇਧਵਨ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ, ਯਾਦ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕਾਲੰਜਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਕਾਲੰਜਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।