ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਧੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਵੀ, ਇਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਭੂਰੀ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਛੜੇ ਸਮੇਤ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਤੱਕ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਸ ਗਾਂ ਅਤੇ ਬੱਛੜੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਨ, ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਜਾਂ ਪਾਪ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਧਰਵਟਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਭਸਮ ਨਾਲ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਨੰਦੀਧਾਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਫੇਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਹੋਰ ਵਰਗਾਂ ਲਈ ਉੱਥੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਉਗਦੇ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਕਦਮ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ, ਦ੍ਰਿੜ਼ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਰੀਤ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ "ਗਰਭ-ਦੁਆਰ" ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰਮਾਸੀ ਤੇ ਅਮਾਵਸਿਆ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਤਵੇਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਭਰ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਇਕ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਗਯਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨੀਲੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕਰਤਵ ਨਿਭਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਫਲਗੂ ਨਦੀ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਤੀਰਥ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਜਿਤਨਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਧਰਮਪ੍ਰਿਸ਼ਠ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਖੁਦ ਧਰਮ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ। ਉਥੇ ਧਰਮ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਪੂਜਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੋਵੇਂ ਯੱਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਰਾਜਗ੍ਰਹਾ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਉੱਥੇ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕਕਸ਼ੀਵਾਨ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਦੀ ਨਿਤਯ ਕਰਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਣਿਨਾਗ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਮਣਿਨਾਗ ਦੀ ਨਿਤਯ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਸਨੂੰ ਜਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਨੇ ਡੱਸ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿਣ ਨਾਲ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ਿ ਗੌਤਮ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਅਹਲਿਆ ਦੇ ਕੂੜੇ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੀਰਥ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ, ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁਆਂ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਵਿਨਾਸ਼ਨ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਗੰਡਕੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਜਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਥੇ, ਵਾਜਪੇਯ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਧ੍ਰੁਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਗੁਹਯਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕਰਮਦਾ ਨਦੀ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਧਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿਸਥਲੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਪੁੰਡਰੀਕ ਤੀਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਨਦੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅਗ્નਿਸ਼ਟੋਮ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਜਦੋਂ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਧਾਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਅਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੇ ਆਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਾਜਿਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਧੀਆ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਹਨ। ਇਕ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਦੁਸ਼ਟ ਅਸੁਰ ਨੇ ਕਛੂਏ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਇਹ ਤੀਰਥ ਹੜਪ ਲਏ ਸਨ, ਪਰ ਬਲਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਆ। ਉਥੇ, ਹੇ ਨਰਪਤੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪੁੰਡਰੀਕ ਤੀਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਪੁਰਖ, ਉਸਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਤਪੱਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਦਿਤਯ, ਵਸੁ, ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ—all ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਚਮਤਕਾਰ ਹੋਏ। ਉੱਥੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਲਕ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਤੀਰਥ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਚਾਰ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਕੁਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮਹਾਂਦੇਵ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੋਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਣਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ। ਜਾਤਿਸਮਰਾ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਇਕਾਗਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਥੇ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਵਟੇਸ਼ਵਰਪੁਰ ਜਾਂ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।