ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਮਹਾਂਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਸੰਗਤ ਸੀ ਜੋ ਮਹਾਂਤਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੇ ਸੀ। ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ, ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਮਹਾਂਤ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਧਨੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਆਤਿਥਿ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਏਕਾਗ੍ਰ ਅਤੇ ਸੁਰਤ-ਸਫ਼ਾਈ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਖਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਬਾਰ੍ਹਾ ਸਾਲ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਖਾਣ ਦੀ ਸਹੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਸੁਵਰਨ' ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਵਰ ਮਿਲੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਪੁਰਘਨ ਨੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਕਿਹਾ, “ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪ੍ਰਿਅ ਹੋ ਜਾਓਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।” ਉਸ ਥਾਂ, ਜੋ ਬੁਲ-ਧਾਰੀ (ਰੁਦ੍ਰ) ਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧੂਮਾਵਤੀ ਥਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੇਵੀ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ 'ਨਰਥਵਰਤ' ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਫਿਰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਕਲਿੰਦੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਮਾੜੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ। ਜੋ ਫਲ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਵਰਤ, ਪ੍ਰਿਥੁਦਕ, ਅਵਿਮੁਕਤ ਜਾਂ ਸੁਵਰਨ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਯਮੁਨਾ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।” ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ, ਧਨ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸਲਤਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਇਹ ਹੈ, ਉਹ ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਜਲ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡਣ। ਜਿਹੜੇ ਨਰਕ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਗਰੀਬੀ, ਪਾਪ, ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਵਿਪਤੀਆਂ ਦਾ ਮਲ ਧੋ ਸਕੀਏ। ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਜਲ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੀਤੇ ਕਰਮ ਅੱਧਾ ਫਲ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਪੂਰਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੋਨੋ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਘਟਦਾ-ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੁਣ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਰਤਨ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਧਨ, ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਪਤੀ ਇਥੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਾਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ ਵਿਚਾਰ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਾਰੀ ਚਾਹਤਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਤਪ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਯੱਗ, ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਦਾਨ, ਪਰ ਕਲਿੰਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਹਰ ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਧਾਰਾ ਵਾਂਗ ਵਰਸਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਰਮ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਲਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਨਮ ਨਿਸ਼ਫਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਅੰਮਾਸ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਨਹੀਂ, ਉਵੇਂ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਚਮਕਦੇ। ਹਰੀ ਵ੍ਰਤ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਤਪ ਨਾਲ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਸਿਰਫ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੇਸ਼ਵ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਯੱਗ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਲਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਸੁਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕੇ। ਸ਼ਰੀਰ, ਚਾਹੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜੇ ਅਸਥਿਰ ਅਤੇ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਝੰਡ, ਪੱਟਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨਿਆ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਿਪਤਾ, ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਗੰਦੇ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲਾ, ਪਿਸ਼ਾਬ-ਪਖਾਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ—ਇਹ ਸ਼ਰੀਰ, ਬੁਢਾਪਾ, ਦੁੱਖ, ਵਿਪਤੀ ਅਤੇ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਰੋਗ ਦਾ ਘਰ, ਅਸਥਿਰ, ਰਾਗ-ਰੂਟ, ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਪੀ, ਦੁਖੀ, ਵੈਰੀ, ਈਰਖਾਲੂ, ਲਾਲਚੀ, ਨਿੰਦਕ, ਕਰੂ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਤੇ ਛਣ-ਭੰਗੁਰ—ਕਠੋਰ, ਅਣ-ਕਾਬੂ, ਬੁਰਾ, ਤਿੰਨ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵਿਗੜਿਆ, ਅਸ਼ੁੱਧ, ਗੰਦੇ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਤਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਟਕਿਆ—ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਣ, ਸੈਂਕੜੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਵੱਡੇ ਰਾਗ, ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਲਾਲਚ ਵਾਲਾ, ਨਰਕ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜਾ—ਕੀੜਿਆਂ ਅਤੇ ਗੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਖੀਰ ਸੁਆਹ ਹੋ ਜਾਣ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਸ਼ਰੀਰ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵਿਅਰਥ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬੁਲਬਲੇ, ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੰਡੇ, ਜੋ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਜਨਮ ਕੇਵਲ ਮਰਨ ਲਈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਵਿਣੁ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਜਿਸ ਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦ ਧੁੰਦ ਜਾਂਦਾ, ਨਸ਼ਟ; ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਧਾਰਦਾ, ਨਸ਼ਟ; ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਅਚਰਨ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ। ਧਰਮ ਕਪਟ ਨਾਲ, ਤਪ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਅਡੋਲਤਾ ਨਾਲ, ਵਿਦਿਆ ਅਲਸ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੂਜੇ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਔਰਤ ਨਾਲ, ਯੱਗ ਅਗਨਿ-ਰਹਿਤ, ਨਿਯਮਤ ਭਕਤੀ ਅਲੰਘਣ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਯਮੁਨਾ ਅਤੇ ਕਲਿੰਦੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਹਨ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਚਾਹਤਾਂ ਪੂਰੀ, ਅਤੇ ਸੁਵਰਗ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।