ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਤ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਉਪਾਸਕ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਤੇ ਸੱਚਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਤੇਜ ਦਾ ਪਿੰਡ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ। ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਉੱਪਰ ਉਠਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸੋਮ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਤਦ ਉਹ ਸੋਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਨ, ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਧੀਚੀ ਦੇ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਤੀਰਥ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰਸਵਤ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਾਰਸਵਤੀ ਵਰਗੀ ਬੁੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਕਨਿਆ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੌ ਇਲੌਕਿਕ ਕੁਆਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨੇੜਲੇ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸੀ ਰਿਸ਼ੀ ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਸੂਰਜ ਰਾਹੂ ਵਲੋਂ ਗ੍ਰਸਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਵਰਗਾ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਮਨ ਕਰਦੇ ਤੀਰਥ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਆਂ, ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਪੁਣਯਾਤਮਾ ਸਥਾਨ—ਇਹ ਸਭ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਅੰਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘ, ਇਸ ਤੀਰਥ ਮਾਹਾਤਮ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਜਲ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਅੰਮਾਵੱਸਿਆ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਾਹੂ ਵਲੋਂ ਗ੍ਰਸਿਤ ਹੋਵੇ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣ: ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਾਪ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਵਲੋਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਰਦ ਵਲੋਂ, ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਰਥ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਮਚਕ੍ਰੁਕਾ ਦਰਬਾਨ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਗੰਗਾ ਕੁੰਡ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਉਥੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ। ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨੈਮਿਸ਼ਾਰਣਯ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਪਰ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦੀ ਧੂੜ ਵੀ, ਜੋ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉੱਡਦੀ ਹੈ, ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਦੱਖਣ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹੋਣ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਵੱਸਾਂਗਾ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਉਥੇ ਇਕ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਲਾਪ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਤਾਰੰਡਾ ਤੇ ਕਰੰਡਕਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਮਾ ਕੁੰਡ ਤੇ ਮਚਕ੍ਰੁਕਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦਾ ਸਮੰਤਪੰਚਕ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਉੱਤਰੀ ਵੈਦਿਕ ਵੇਦੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਧਰਮ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇਸ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਤੇ ਏਕਾਗ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਸੱਤਵੀ ਪੀੜੀ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਸਨੂੰ ਕਲਾਪਾ ਵਣ ਦੀ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਗ੍ਹਾ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ, ਉਹ ਅਗ્નਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੌਗੰਧਿਕਾ ਵਣ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸੀ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਗੰਧਰਵ, ਕਿੰਨਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨਾਗ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਵਣ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਥੇ ਪਲਕਸ਼ਾਦੇਵੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਚੂਹਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਤੀਰਥ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਈਸ਼ਾਨਾਧਿਉਸ਼ਿਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਚੂਹਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਛੇ ਗੁਣਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਕਪਿਲ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਜਿਮੇਧ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੁਗੰਧਤ ਸ਼ਤਕੁੰਭਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਾਤ੍ਰ ਨਾਮ ਦੇ ਦੁਲਭ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਦੇਹ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਗਾਣਪਤਯ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸਨੂੰ ਰਾਜ ਨਿਵਾਸ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਥੇ ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵ੍ਯ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਖਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਚਲਾਇਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।