ਰਾਜਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਪੀੜੀ ਤੱਕ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਗੱਲ 'ਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਾਨ 'ਪ੍ਰਿਥੂਦਕ' ਦੇ ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ ਵਲੋਂ ਜਾਣ-ਅੰਜਾਣ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਉੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਹੈ। ਸਰਸਵਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੇ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਿਥੂਦਕ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਿਥੂਦਕ ਦੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਇਹ ਗੁਣ ਗੀਤ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਵਿਆਸ ਨੇ ਗਾਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਪ੍ਰਮਾਣਤ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਥੂਦਕ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਿਥੂਦਕ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪਾਵਨ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਭੀ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਉੱਥੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਿਥੂਦਕ ਬਾਰੇ ਇੱਉਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਹੀ 'ਮਧੁਸ੍ਰਵਾ' ਨਾਂਕਾ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਅਰੁਣਾ ਨਦੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਵੇ। ਉੱਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਅਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯੱਗ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਪੀੜੀ ਤੱਕ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉੱਥੇ ਹੀ 'ਅਵਕੀਰਨ' ਨਾਂਕਾ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਵ੍ਰਤ, ਦੀਖਾ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਦੋਜਾਤੀ ਮਨੁੱਖ ਪੁੰਨ ਕਮਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਰਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦਰਭਾ ਨਾਲ ਇੱਕਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਕਦੇ ਭੀ ਮਾੜੀ ਗਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ 'ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਕ' ਨਾਂਕਾ ਤੀਰਥ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ 'ਸਾਹਸ੍ਰਕ' ਹਨ। ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕੋਈ ਵੀ ਦਾਨ ਜਾਂ ਉਪਵਾਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਨ, 'ਰੇਣੁਕਾ' ਤੀਰਥ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੂਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯੱਗ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। 'ਵਿਮੋਚਨ' ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਾਨ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, 'ਪੰਚਵਟਾ' ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਵਾਂਗ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਥਾਣੁ, ਨੰਦੀਧਾਰੀ, ਆਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਉਥੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ 'ਤੈਜਸ' ਅਤੇ 'ਵਾਰੁਣ' ਤੀਰਥ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਹੀ, ਜਿੱਥੇ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦੇਵਸੇਨਾ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਤੈਜਸ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ 'ਕੁਰੂ ਤੀਰਥ' ਹੈ। ਉੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਪੂਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ 'ਸਵਰਗ ਦੁਆਰ' ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜਿਥੇ ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਸੰਯਮਿਤ ਆਹਾਰ ਹੋਵੇ। ਉੱਥੇ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯੱਗ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਦ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਭਗਤ ਨੂੰ 'ਅਨਰਕਾ' ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਰਾਜਨ, ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਮਾੜੀ ਗਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ। ਉੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਤਿਕਾਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉੱਥੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦਾ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਵੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਮਾੜੀ ਗਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ। ਉੱਥੇ ਹੀ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਹਨ। ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਾਰਾਇਣ, ਪਦਮਨਾਭ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਭਗਤ 'ਅਸਥਿਪੁਰ' ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯੱਗ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਗੰਗਾ ਕੁੰਡ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੂਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੀਨ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ ਮਹਿਮਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਉੱਚਾ ਪੱਧਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਉੱਥਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਸਥਾਣੁਵਟਾ' ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ 'ਬਦਰੀ' ਦੇ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਜਿੱਥੇ ਬਦਰੀ ਦੇ ਫਲ ਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਬਦਰੀ ਦੇ ਫਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ— ਇਹ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਫੈਲਾਉਂਦੀ ਹੈ।