ਪਿਆਰੇ ਰਾਜਾ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਤਮਿਕ ਲਾਭ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੈਨੀ ਦੇ ਸੋਮਾ ਤੀਰਥ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੋ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਏਕਹੰਸਾ ਤੀਰਥ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਤਸ਼ੌਚਾ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ ਪੁੰਡਰੀਕਾ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਮੂੰਜਾਵਟਾ ਨਾਮਕ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਗਣਪਤੀ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ, ਜਯਾ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ ਦੀਆਂ ਆਤਮਿਕ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ—ਮਨੁੱਖ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ ਰਾਮਹ੍ਰਦ 'ਤੇ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਰਾਮਹ੍ਰਦ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ, ਰਾਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਯੋਧਾ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕੋਪ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਝੀਲਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਉਥੇ ਆਰੰਭ ਹੋਈਆਂ; ਇਹ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ-ਪਿਤਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ; ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਰਾਮਾ, ਹੇ ਭਾਗਰਵ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ—ਤੇਰੀ ਪਿਤਰ ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ।" "ਵਰ ਮੰਗੋ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ; ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਕਤਾ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਲਾਇਕ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਪੋ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਨਵੀਨਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਯੋਧਾ ਵੰਸ਼, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪਾਪ-ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂ; ਅਤੇ ਇਹ ਝੀਲਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਣ।" ਰਾਮਾ ਦੇ ਇਹ ਸੁਭਾਸ਼ਿਤ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਤੇਰੀ ਤਪੋ-ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਰ ਵਧੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਪਿਤਰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ; ਅਤੇ ਜੋ ਯੋਧਾ ਵੰਸ਼ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਤੂੰ ਪਾਪ-ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਉਹ ਮਾਰੇ ਗਏ ਆਪਣੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੇਰੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਣਗੀਆਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਰਲੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗ ਲੋਕ—ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਪਿਤਰਾਂ, ਭਾਗਰਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮਾ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਭਾਗਰਵ ਦੀਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਰਾਜਾ, ਰਾਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਉਹ ਸਰੀਰਕ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਸ਼ੁਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਵਿਣੂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਿਆ ਸੀ। ਉਥੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਉੱਚੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉੱਚੀ ਸੰਪੱਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਕਪਿਲਾ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਪੂਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਿਆ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮਿਤ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਆਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਕੇਵਿਆ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਲਵਰਨਕਾ ਦਰਬਾਨ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾਵੇ। ਉਸਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਸਰਸਵਤੀ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲਈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ 'ਤੇ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਸਰਵੋਤਮ ਸੁਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਦਾ ਹਾਜਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਅਨੁਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਕਾਸ਼ੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਮਾਤ੍ਰਤీਰਥ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ, ਰਾਜਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵੰਸ਼ ਵਧਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਮਾਰਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਨਿਯਮਿਤ ਆਹਾਰ ਨਾਲ, ਸੀਤਾਵਨ 'ਤੇ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਕੇਵਲ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਟਿਕ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਇਹ ਮਹਾਨ ਕਥਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਅਤੇ ਰਾਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁਕਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।