ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਜਿੱਥੇ ਕਾਮਾਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਥਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਮ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਵਾਲਕਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਗਏ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਛੁਹਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਿਕਾ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਚੌੜਾਈ ਅੱਧ ਯੋਜਨ ਅਤੇ ਲੰਬਾਈ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਹੈ। ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਲੰਬੇ ਯਜਨ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਲੰਬਾ ਯਜਨ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਵ੍ਰਤਧਾਰੀ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਿਰਫ਼ ਉਥੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨਿਯਮਿਤ ਆਹਾਰ ਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਿਨਾਸ਼ਨਾ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਜਿੱਥੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਮੇਰੁ ਪਰਬਤ 'ਤੇ ਲੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਮਸਾ, ਸ਼ਿਵ ਉਦਗਮ ਅਤੇ ਨਾਗ ਉਦਗਮ ਤੇ ਵਾਪਸ ਦਿਸਦੀ ਹੈ। ਚਾਮਸਾ ਉਦਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਗ્નਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਿਵ ਉਦਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਨਾਗ ਉਦਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨਾਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਸ਼ਯਾਨਾ ਨਾਮਕ ਦੁਲਭ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਮਲ ਦੀ ਝੀਲ ਖਰਗੋਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਓਹਲੇ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਸਾਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਲੋਕ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੁਮਾਰਕੋਟੀ ਜਾਵੇ ਤੇ ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰੇ। ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਜਿਤਨਾ ਪੁੰਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਉਤਥਾਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਰਿਸ਼ੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਹਰ ਸਾਲ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਬੜੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ, ‘ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂਗਾ’—ਇਹ ਵਾਸਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਦੇ, ਤਾਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਾਸਤੇ, ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਰੁਦ੍ਰ ਰਚ ਦਿੱਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਹਰ ਰਿਸ਼ੀ ਸੋਚਦਾ, ‘ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।’ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉੱਤਮ ਭਕਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, ‘ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਧਰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧੇਗਾ।’ ਉਥੇ, ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਉਤਥਾਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗਮ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਸਵਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਦੇਵਗਣ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਧੁਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਯਜਨ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ‘ਰਾਜਨ, ਉਸਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਖੇ ਕਿ ਮੈਂ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਾਂ ਉਥੇ ਵੱਸਾਂਗਾ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਟਿਕ ਕੇ ਵੱਸੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੇਵਗਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਨਾਗ ਵੀ ਉਸ ਬ੍ਰਹਮ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੋਈ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਥੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ, ਉਸਦੇ ਵੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਪੇਯ ਅਤੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਥੇ ਅਰਨਕਾ ਨਾਮਕ ਦਰਬਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ—ਜੋ ਵੀ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਉੱਚਤਮ ਧਾਮ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪਾਰਿਪਲਵ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਅਗਿਨਿਸ਼ਟੋਮ ਅਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ਾਲਵਿਕਿਨੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਦਸ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਂ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਰਪਨੀਵੀ, ਜੋ ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਉੱਚਤਮ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਗਿਨਿਸ਼ਟੋਮ ਦਾ ਫਲ ਤੇ ਨਾਗ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਅਰਨਕਾ ਦਰਬਾਨ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪੰਜਨਦ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੋਟਿਤੀਰਥ ਨੂੰ ਛੁਹਣ ਨਾਲ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੁੰਦਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉੱਚਤਮ ਵਾਰਾਹ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਜਾਵੋ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਸੰਤੋਖ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।