ਇੱਕ ਵਾਰ, ਭਗਵਾਨ ਨਰਸਿੰਹ ਦੇ ਉਤਸਵ ਤੇ, ਭਗਤ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਲੱਖਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨਰਸਿੰਹ ਨੂੰ ਚੀਨੀ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਨੈਵੇਦਿਆ ਵਜੋਂ ਭੇਟ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦਿਓ।" ਫਿਰ, ਨੈਵੇਦਿਆ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹਕੇ, ਉਹ ਨਰਸਿੰਹ, ਅਚੁਤ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ: "ਤੁਹਾਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੇ ਮੈਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਾਂਗਾ, ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਛੱਡ ਕੇ।" ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਨਮ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਕੀਰਤਨ ਅਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ 'ਚ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਪਾਠ ਕਰਨੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨਰਸਿੰਹ ਜੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਤੇ ਪੂਰਨ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਨਰਸਿੰਹ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਯੋਗ ਬੰਦੇ ਅਤੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਜਿੱਤੇ ਜਾ ਸਕਣ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਸਾ ਭਾਰ ਦੀ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨਾ ਆਦਿ ਵੀ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਵਿਛੋਣੇ ਵਾਲਾ ਪਲੰਗ, ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ, ਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਓ। ਧਨ ਦੇ ਮਾਮਲੇ 'ਚ ਕੰਜੂਸੀ ਨਾ ਕਰੋ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਮਿਲੇ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਦਾਨ ਦਿਓ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਵਰਣਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਰਤ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਭਗਤ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਾਵਨਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ-ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੋ: "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਰਾਜੇ ਹੋਏ ਹਨ ਜਾਂ ਹੋਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿਓ।" ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ, ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਪੀੜਤ, ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਤੰਗ ਤੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰੀਦਾ ਹੈ: "ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸੇਸ਼ ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਸਹਾਰਾ ਦਿਓ; ਇਸ ਵਰਤ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਭੇਟਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੋ; ਫਿਰ, ਮੇਰੀ ਸਿਮਰਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰੋ। ਜੋ ਗਰੀਬ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ ਤੇ ਚੌਦਸ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਭੀ ਇਹ ਵਰਤ ਦੀ ਕਥਾ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਚੇ ਤੇ ਗੁਪਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਤੇ ਵਰਤ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਵਰਤ ਠੀਕ ਸਮੇਂ, ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਲੀਲਾਵਤੀ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਰਸਿੰਹ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸਦੀਵੀ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਨਰਸਿੰਹ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨਰਸਿੰਹ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਹੇ ਭੈਰਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹਰੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਬਾਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਖੰਡ ਆਨੰਦਮਈ, ਆਪਾ-ਰੂਪ ਪਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਧੁਨੀ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਚੌਵੀਸ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਕਾਲ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਅੱਗ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਰਸਿੰਹ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਇਕ ਰੂਪ, ਨਰ-ਸਿੰਘ, ਵੀਰਭਦਰ ਨੂੰ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਤਪਦੇ ਚੱਕਰ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਾਪੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਿੰਧੂ ਨਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਹਿਰ ਮੌਲਿਸਥਾਨਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਾਰੀਤ ਅਤੇ ਲੀਲਾਵਤੀ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਉਥੇ, ਸਿੰਧੂ ਨਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਇੱਕ ਗੂੰਜ ਉੱਠਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਕਲਿਯੁਗ ਆਵੇਗਾ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਤੇ ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਉਥੇ ਵੱਸਣਗੇ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਥੇ ਵੱਸਣਗੇ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਨਰਸਿੰਹ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਅਦਭੁਤ ਧੁਨੀ ਉੱਠੀ ਸੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ "ਨਰਸਿੰਹ! ਨਰਸਿੰਹ!" ਚੀਕਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਅਜਿਹੀ ਗੂੰਜ ਉੱਠਦੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆਰਾ, ਸੋਨਾ ਚੋਰ, ਸ਼ਰਾਬੀ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ—ਜੇਕਰ ਉਹ ਸਿੰਧੂ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਰਸਿੰਹ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਮੇਰੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਝੂਠ ਨਹੀਂ। ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਤਿ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆਂ ਤੋਂ ਉਤਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਵੇਦ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਮਲੇਛ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਰੂਪ 'ਚ ਹੋਣ; ਉਹ ਉਥੇ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਅਧਰਮੀ ਤੇ ਮਹਾ ਪਾਪੀ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਜਿਵੇਂ ਸੰਧਿਆ ਕਰਮ ਬਿਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਦ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਹਨ। ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਨਰਸਿੰਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਪੰਜਵੀਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਚਪੰਜੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਨਰਸਿੰਹ ਉਤਪੱਤੀ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ। ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਥਾ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ; ਹੁਣ, ਹੇ ਇੰਦਿਰਾ, ਹੋਰ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਸੁਣ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਇਕ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਪੁਰੰਦਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਰੰਪਰਾ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਉਥੇ ਦੇਵਸ਼ਰਮਣ ਨਾਂਕਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਨੁੱਖ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।