ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ ਕਥਾ: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਚੋਟੀ, ਜੋ ਕਈ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਲਗਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਅਤੇ ਹੀਰੇ ਦੀਆਂ ਸੀੜ੍ਹੀਆਂ ਹਨ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਪਥਰਾਂ ਦਾ ਫਰਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਮਬੂਨਦਾ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਿਤੈਸ਼ੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਬੈਠੇ ਹਨ। ਉਮਾਂ, ਸਕੰਦਾ, ਨੰਦੀ, ਮਹਾਕਾਲ, ਵੀਰਭਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਉਮਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਹਨ। ਇਥੇ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਵਲੋਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਸੁਖ ਦਾ ਮਾਰਗ ਦੱਸੋ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਭੂਤ-ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਕਿਹੜਾ ਹੈ?" ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਜੋ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹੋ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਜਾਓ।" ਮਾਨਵ, ਅਤ੍ਰੀ, ਯਾਜ्ञਵਲਕਯ, ਕਾਸ਼ਯਪ, ਅੰਗਿਰਸ, ਯਮ, ਅਪਸਤੰਬ, ਸੰਵਰਤ, ਕਾਟਿਆਯਨ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ—ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਵੀ, ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੀਰਥਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: "ਗੰਗਾ ਕਨਖਲ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ, ਜਦੋਂ ਰਾਹੂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗ੍ਰਸ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ—ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ ਮਹਾਂ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ।" "ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਸਪਰਸ਼, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਧਿਆਨ, ਤਪ, ਹਵਨ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਦੁਆਰਾ, ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ, ਜੋ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਚਾਣਿਕਯ ਨੇ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਮਹਾ-ਪੁਣਯ ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ ਹੈ।" "ਸਿਰਫ਼ ਪੈਰ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਮੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਉਮਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।" "ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਕੈਲਾਸ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਦੇਵ, ਕਿਨਰ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਨਾਗ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੇਵ ਯਾਨਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਜਿਵੇਂ ਧੋਬੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਪੜਾ ਚਿੱਟਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਪਾਪ ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਧੋ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਉੱਚਤਮ ਪੁਣਯ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਰਕੰਡੇਯ; ਕਦੇ ਵੀ, ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਹਿਲੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ 'ਤੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਤਪ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ, ਯਜ, ਜਾਂ ਦਾਨ—ਇਹਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸਫਲਤਾ, ਸੈਂਕੜੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" "ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਾ ਘੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਕੱਤੀ (21) ਪੀੜੀਆਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਕਦੇ ਡਿਗਦਾ ਨਹੀਂ; ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਿੱਧ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਲ-ਧਾਰੀ ਧਵਜ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਇਥੇ auspicious ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਨਾਚ ਨਾਲ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।" "ਫਿਰ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ-ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਪਰਸਾਦ ਦੇਵੇ; ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਨ ਦੀ ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰੇ।" "ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਓ; ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਇਸ ਕਰਮ ਦਾ ਪੁਣਯ ਕੀ ਹੈ।" "ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਯਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਗਣ ਤਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।" "ਇਕ ਔਰਤ, ਜੋ ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ 'ਤੇ auspicious ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਘੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ—" "ਜੋ ਇਸ ਕਰਮ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸੁਣੋ, ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਪੁਣਯ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਉਹ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤਕ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਉਤਰਾਯਣ, ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ, ਸੰਧੀ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੁਵ 'ਤੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ, ਧਿਆਨ-ਮਗਨ ਹੋ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—" "—ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਹਰੀ-ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੰਗੇ; ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ੁਕਲ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਅਖੰਡ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਕਿਸੇ ਗਰੀਬ, ਅਭਾਗੇ ਜਾਂ ਅਨਾਥ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਸੁਣੋ, ਇਸ ਦੇ ਫਲ ਕੀ ਹਨ।" "ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਜਿੰਨੀ ਵਾਲ ਹਨ, ਉਨੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਫਿਰ, ਆਦਮੀ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਥੇ ਨਰਕ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੋ। ਇਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਹੱਡੀਆਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—" "—ਸਭ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿਘਟਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਗੋ-ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਤਮ ਕਪਿਲਾ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਪੁਣਯ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਹਨ।