ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਿਆਂ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਐਸਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ Eraṇḍī ਦੇ ਸੰਘਮ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਸੰਪ(shell) ਰੱਖ ਕੇ, ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਜਲ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੇ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਐਸਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸੱਤਾਂ ਮਹਾਦਵੀਪ ਉਸਨੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਲਈ। ਫਿਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਫਿਰ ਉਹ Ikshu ਨਦੀ ਦੇ ਸੰਘਮ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਗਣਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸਕੰਦ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹ Angirasa ਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ Langala ਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹ Vateshvara, ਜੋ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, Sangameshvara, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਨਾਸਕ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਭਦ੍ਰਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਵੀ ਉਥੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਕਰੋੜ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਮਹਿਲਾ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਗੌਰੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, Angareshvara 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ Angaraka ਦੇ ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁਰਾਰੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਅਖੁੰਢ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। Ayoni ਦੇ ਸੰਘਮ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਨਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। Pandaveshvara 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਖੁੰਢ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਦਾਨਵ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। Kambotikesvara 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਉੱਤਰायण ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਉਹ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, Candrabhaga 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਸੋਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਘਾਟ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰੇ ਜਾਂ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਛੱਡੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਬਲਦ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੀ ਉਣਾਂ ਹਨ, ਉਤਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਉਹ ਹਰਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਘਾਟ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ Brahmavarta 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਕਨਿਆ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸੰਚਿਤ ਫਲ ਅਖੁੰਢ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ Kapila ਦੇ ਉੱਤਮ ਘਾਟ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਜੋ ਵੀ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। Narmadeśvara ਸਰਵੋਤਮ ਘਾਟ ਹੈ—ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਕਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਸੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ। ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਘਾਟ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਭਿਨਾਸੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਗਰੀਬ, ਰੋਗੀ ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਹਨ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਸ ਦੇ ਸਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਜੋ ਵੀ ਉਥੇ ਸਵ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ ਟਿਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਨ੍ਹਾ, ਰੋਗੀ ਜਾਂ ਬਹਿਰਾ ਨਹੀਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ; ਉਹ ਸੁਭਾਗੀ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦਾ ਚਾਹਿਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਘਾਟ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਜੋ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਠੱਗੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, Māseśvara 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, Nāgeśvara ਦੇ Tapovana 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਨਾਗਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਅਨੰਤ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹੈ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਤਰਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਤੀਰਥ, ਹਰ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਹਰ ਦਾਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਆਤਮਿਕ ਅਵਸਥਾ, ਰਾਜਸੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।