ਇਕ ਵਾਰ, ਰਾਜਾ ਵੇਨਾ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਖਿਆਤ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰ ਸਕਣ। ਯਗ ਸਮਾਪਤੀ ‘ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਸ ਮਾਲਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਵਾਸਨਾ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਹੈ—ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੀ ਕਥਾ। ਇਹ ਕਥਾ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਧਰਮਕ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਥੁ ਨੇ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਥੁ, ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੁਹਿਆ; ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਨੇਕ ਅਤੇ ਧਰਮਕ ਕਰਤਬਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਰਲ ਭੂਮਿਖੰਡ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਹਿਲਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਖੰਡ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਭੂਮਿਖੰਡ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਭੂਮਿਖੰਡ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਫੇਰ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਸ ਭਾਗ ਦੀ ਇੱਕ ਪੰਗਤੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਾ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਉਪਲਬਧੀ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ—ਸੁਣੋ, ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ! ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਇਸ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਪਾਠ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਉਸ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣਾ ਦੀ ਨਿਯਮਤ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਪਦਮਜ? ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੇਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਰੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ। ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣਾ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਪੁਰਾਣਾ ਨੂੰ ਹੀ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਜੋ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਪਾਪ ਦੇ ਰਾਹ ‘ਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਭੋਗਦੇ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣਾ ਦੀ ਨੇਕਤਾ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਭੋਗਦੇ; ਕਲਿ ਯੁਗ ਦੇ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਸ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਪਾਠ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸੁਣਣਗੇ, ਜੋ ਚਾਰ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰਥ (ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ, ਮੋਖ) ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਰਾਹੀਂ, ਚਾਰ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰਥ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜਰੀਏ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਆਦਿ ਵੱਡੇ ਯਗ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਕਰੇ ਜਾਂਦੇ। ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ-ਉਚਾਰਣ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ; ਪਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਨੇਕ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋਵੇ— ਉਹ ਧਰਮਕ ਆਤਮਾ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਡੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਪਰ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਵਨਾ ਦੀ ਕਮੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ, ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਲਾਲਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਭਯਾਨਕ ਮੋਹ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਵਾਨ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦਿਨ-ਦਿਨ, ਨਿੰਦਕ, ਗਲਤ ਭਾਵਨਾ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਉੱਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦੀ ਬੁਧੀ ਸਾਫ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਦੀ ਰੂਪ-ਪਛਾਣ ਕਰੇ, ਹੇ ਵਿਅਾਸ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਮ ਕਰੇ। ਵੈਸ਼ਨਵ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਵੱਡੀ ਨੇਕਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਅਰਾਟਾ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸਾਹਸਰਸ਼ੀਰਸ਼ਾ ਹਿਮਨ ਨਾਲ, ਇਸ ਵਿਸ਼ਨੁ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਤ ਸਾਮਨ, ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੌ ਅਠ (108) ਤਿਲ ਅਤੇ ਘੀ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਨਾਲ, ਪਲਾਸ਼ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਈਂਧਨ ਨਾਲ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ। ਇਥੇ, ਵਿਘਨੇਸ਼, ਸ਼ਾਰਦਾ ਦੇਵੀ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਮਹਾਮਾਇਆ, ਚੰਡਿਕਾ ਅਤੇ ਖੇਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤਿਲ, ਚੌਲ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਹੋਮ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਦੱਖਣਾ, ਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਿੰਨੀ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ, ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਦੁਖ, ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਗਮ, ਅਤੇ ਧਨ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ, ਭਿਆਨਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ; ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਆਉਣ ‘ਤੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਹਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ। ਫਿਰ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸੰਕਲਪ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸਾਦ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ, ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਭੋਜਨ ਕਰੇ। ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਾਣਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸੰਕਲਪਨਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਧਰਮ ‘ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਚਾਰ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰਥ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਨਾਮ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਪਚੀਹ ਹਜ਼ਾਰ, ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਅੱਧੀ ਲੱਖ ਪੰਗਤੀਆਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਗਤੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ।