ਇੱਕ ਵਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਾਲਾ ਪਾਪ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।" ਅੱਗ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਪੂਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਪ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮੁਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗੀ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਦ ਤੂੰ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਹੋਵੇਂ, ਜੋ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰਾ ਉਪਯੋਗ ਬੀਜ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਤਿਲ, ਫਲ, ਮੂਲ, ਹੋਮ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਜਾਂ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ ਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗਾ। "ਹੇ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਜੋ ਦੁੱਖ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਅੱਗ ਨੇ ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਮੰਨ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਦਰੱਖ਼ਤਾਂ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਘਾਸਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਪਿਤਾਮਹਾ, ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿਚ ਹੀ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਨਾ ਮਾਰੋ। ਅਸੀਂ ਅੱਗ, ਠੰਢ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਮੀਂਹ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੱਟਣ ਤੇ ਚੀਰਨ ਨੂੰ ਸਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਵੱਡੀ ਭੁੱਲ ਵਿਚ, ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੱਟੇ ਜਾਂ ਚੀਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਾਪ ਉਸਨੂੰ ਲੱਗ ਜਾਵੇਗਾ।" ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਰੱਖ਼ਤ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਘਾਸਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ।" ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। "ਹੇ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਵਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।" ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਇਹ ਪਾਪ ਲੈ ਲਵਾਂਗੀਆਂ, ਪਰ ਸਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਵਿਚਾਰੋ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਔਰਤ ਦੇ ਮਹਾਵਾਰੀ ਦੌਰਾਨ, ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਔਰਤ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ "ਜੈ ਹੋਵੇ" ਆਖਿਆ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਚਲੀ ਗਈਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਰਮਣ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪਿਤਾਮਹਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਆਈਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ, ਜੋ ਵਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਆਈ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਗੀ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਲਵੋ।" ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਪਾਪ ਲੈ ਲਵਾਂਗੀਆਂ, ਪਰ ਸਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕੋਈ ਉਪਾਇ ਵੀ ਸੋਚੋ। ਇੰਦਰ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੌਣ ਸਾਨੂੰ ਕਸ਼ਟ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਮੂਰਖਤਾ ਵਿਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਕਫ਼, ਪਿਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਮਲ ਤਿਆਗ ਕਰੇ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰੁਕ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।" ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ, ਇੰਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਈ। ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਇਹ ਸਥਾਨ ਵਤ੍ਰਘਨੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਜਿਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਖੰਡ ਦੇ "ਵਤ੍ਰਘਨੀ ਮਹਾਤਮ" ਨਾਮਕ 168ਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਤ੍ਰਘਨੀ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ, ਸੰਗਮ ਤੋਂ ਚਲ ਕੇ, ਭਦਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਨ ਹੋ ਗਈ।" ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਜਤਾਇਆ ਤੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ। ਭਦਰਾ ਜਾਂ ਸੁਭਦਰਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਾਥੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਰਿਆ ਨੇ ਲਕੜੀ ਵਾਂਗ ਸਹਾਇਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਲਕੜੀ ਵਰਗੀ ਹੀ ਲਗਦੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਵਰਾ੍ਹਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰਾਹੀਂ, ਧੰਨ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਯਜ੍ਨ-ਵਰਾ੍ਹਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਮਕਾਰਾਂ ਦੇ ਆਲਯ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਖੇਡਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਲ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ। ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਯਜ੍ਨ-ਵਰਾ੍ਹਾ ਦੇ ਮੈਲ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਉਭਰਨ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।" ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ, ਵਰਾ੍ਹਾ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਰਿ ਜੀ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਖੇਡਦੇ ਰਹੇ; ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ।" ਉਹ ਧੰਨ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਸੂਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਰੂਪ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਲਿਆ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਮੈਲ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਆਏ; ਉਥੇ, ਵਰਾ੍ਹਾ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਬਣ ਗਿਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਖੰਡ ਦੇ "ਵਰਾ੍ਹਾ ਤੀਰਥ" ਨਾਮਕ 169ਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।