ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਹਾਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੈਤ ਵਲ ਆਇਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਅਮਾਨਵੀ ਗਰਜ ਉਚਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਡਰ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਿਤਰਾਸੁਰ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਜਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਵਜਰ, ਜੋ ਅਤਿ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਸੁੱਟਿਆ। ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਇਕ ਵੱਡਾ ਧਮਾਕਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਡਰ ਗਏ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਵ੍ਰਿਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਭੈੰਕਰ ਰਾਜਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਨੰਦਤ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਦਿਵਯ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਉੱਚਤਮ ਉਰਜਾ ਨਿਕਲ ਆਈ। ਫਿਰ, ਭੈੰਕਰ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ, ਕਾਲੀ ਤੇ ਪੀਲੀ, ਖੋਖਲੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀ, ਪਾਪੀ, ਮੱਛੀ ਦੀ ਬੂ ਵਾਲੀ, ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਮਹਾਂ ਦੇਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲੱਗੀ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਗਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਲੋਟਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੁਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਥੇ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਫੜੇ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਅਡੋਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਫੜੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਉਸੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇੰਦਰ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਦੀ ਦੇਵੀ ਉਸ ਕੋਲ ਆਈ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਰ ਤੇ ਆਈ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਆਖੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੋ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰੋ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ। ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂ?" ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਖਣ 'ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਨੂੰ ਰਹਿਣ ਲਈ ਥਾਂ ਦੋ।" ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਐਸਾ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੀ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਪਾਏ ਲੱਭਣ ਲੱਗੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਪਾਪ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।" ਅਗਨਿ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੱਚ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਸਮੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਉਪਯੋਗ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੀਜ, ਜੜੀਆਂ, ਤਿਲ, ਫਲ, ਜੜਾਂ, ਯਜਨ ਸਮੱਗਰੀ ਜਾਂ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਲਈ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵਰਤੇਗਾ।" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੇਗਾ; ਹੇ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਫਿਰ, ਅਗਨਿ ਨੇ ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਮੰਨ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੁੱਖ, ਜੜੀਆਂ ਅਤੇ ਘਾਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਮਾਮਲਾ ਸੁੰਦਰਿ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਰੁੱਖ, ਜੜੀਆਂ ਅਤੇ ਘਾਸ, ਅਗਨਿ ਵਾਂਗ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਸਵਭਾਵਿਕ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਨਾ ਮਾਰੋ।" "ਅਸੀਂ ਅੱਗ, ਠੰਡ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚੱਲੀ ਮੀਂਹ, ਕੱਟਣ ਅਤੇ ਵੰਡਣ, ਸਦਾ ਸਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਭੁੱਲ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਕੱਟੇ ਜਾਂ ਵੰਡੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।" ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਰੁੱਖ, ਜੜੀਆਂ ਅਤੇ ਘਾਸ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ।" ਫਿਰ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਦਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਾਵਾਂ, ਵ੍ਰਿਤਰ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।" ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਇਹ ਪਾਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ; ਪਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਸੋਚੋ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਕੋਈ ਮਹਿਲਾ ਆਪਣੇ ਮਹਾਵਾਰੀ ਸਮੇਂ ਸੰਗ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਉਸ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਐਸਾ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਪਾਣੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ, ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਿਤਾਮਹਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਆਏ, ਅਤੇ ਅਤੁਟ ਉਰਜਾ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਆਏ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਆਖੋ, ਹੇ ਮਾਸਟਰ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ?" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤਰ ਤੋਂ ਆਈ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।