ਇਕ ਵਾਰ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਵਜਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਾਰ ਦੇਵੇਂਗਾ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵਜਰ ਨਾਲ ਉਸ ਡਿਟੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਇੰਦਰ ਦੈਤ ਦੇ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਨਗਾਰੇ ਤੇ ਢੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਡਿੰਡੀਮਾ, ਭੇਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ। ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਲਾਭ ਦੀ ਭਾਰੀ ਇੱਛਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਈ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਮਹਾਵੀਰ ਮਘਵਾਨ ਸੀ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਅਸਧਾਰਣ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਗਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਜੈਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬੜਾ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸਹਿਣਯੋਗ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ, ਪਰਵਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਚਰਮ ਸੀਮਾ 'ਤੇ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲਿੰਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਸੁਣ, ਉਹ ਕੀ ਸਨ—ਇੱਕ ਉੱਗਦੀ ਹੋਈ ਭਿਆਨਕ ਮੂੰਹ, ਬੇਹੱਦ ਪੀਲਾਪਣ, ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਕੰਪਨ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸਾਹ।" "ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਕੰਪਨ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੀ ਉਖੜ-ਉਖੜ ਸਾਹ ਆਈ; ਡਰਾਉਣੇ ਉਲਕਾਪਾਤ ਹੋਏ ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਲੱਗੇ। ਗਿਧ, ਚਮਗਾਦੜਾਂ, ਬਾਜ ਅਤੇ ਬਗਲੇ ਭਿਆਨਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਉੱਤੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦੇ ਰਹੇ।" ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਹਾਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਫੜੇ, ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੈਤ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਕ ਅਜੀਬ ਜੰਗਲੀ ਗੱਜ ਮਾਰੀ; ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ ਲੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਜਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਵਜਰ, ਜੋ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਲੀਲਾਵਤੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਸੁੱਟਿਆ। ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭਯਾਨਕ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਡਾਨਵਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹੋ ਕੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਮਹਾਨ ਉਰਜਾ ਨਿਕਲ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ। ਇਸ ਉਰਜਾ ਤੋਂ, ਭਿਆਨਕ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰੇ, ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਕੂੜੀ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ, ਪਾਪੀ ਤੇ ਮੱਛੀ ਦੀ ਬੂ ਵਾਲੀ, ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਹ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲੱਗੀ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਇੱਕ ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੁਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਬਿਲਕੁਲ ਅਡੋਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ ਦੀ ਭਾਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਸਦੇ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਅਡੋਲ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ, ਜਦ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹੱਤਿਆਰੇ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਉਸ ਕੋਲ ਆਈ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਰ ਤੇ ਆ ਗਈ ਹਾਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਆਦੇਸ਼ ਕਰੋ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਸੱਚੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ। ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅੱਜ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਤੇਰੀ ਕੀ ਇੱਛਾ ਹੈ?" ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਰਹਿਣ ਲਈ ਥਾਂ ਦਿਓ।" ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੈਥਾਂ ਹੋ ਜਾਵੇ," ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੀ ਉਹੀ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਪਾਏ ਲੱਭਣ ਲੱਗੇ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।" ਅਗਨੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇਗੀ? ਮੈਂ ਇਹ ਸੱਚ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਦ ਤੂੰ ਭੜਕ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਵੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਉਪਯੋਗ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬੀਜ, ਜੜੀਆਂ, ਤਿਲ, ਫਲ, ਜੜਾਂ, ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਜਾਂ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ; ਹੇ ਹੋਮ ਦੇ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਅਗਨੀ ਨੇ ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਮੰਨ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੁੱਖਾਂ, ਜੜੀਆਂ ਅਤੇ ਘਾਹ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਸਮਝਾਇਆ। ਉਹ ਰੁੱਖ, ਜੜੀਆਂ ਅਤੇ ਘਾਹ, ਅਗਨੀ ਵਾਂਗ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਨਾ ਮਾਰੋ।" "ਅਸੀਂ ਅੱਗ, ਠੰਢ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਬਾਰਿਸ਼, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੱਟਣ ਤੇ ਵੰਡਣ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਵੱਡੀ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨ ਕੱਟੇ ਜਾਂ ਵੰਡੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਦੇ ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਗਨੀ, ਰੁੱਖਾਂ, ਜੜੀਆਂ ਅਤੇ ਘਾਹ—all ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚੋਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਵੰਡ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ।