ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਆਯੂ ਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨਾਹੁਸ਼ਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਦੇਣ ਹੋਵੇਗਾ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰ, ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਸੁੱਟ ਕੇ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਅ攀 abduct ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਕਾਰ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਨਾਹੁਸ਼ਾ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੇਰੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਐਲਾਨ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਹੁਣ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।" ਆਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨਾਹੁਸ਼ਾ, ਨੂੰ ਪਾਪੀ ਹੂੰਡਾ ਨੇ ਅ攀 abduct ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ ਇੱਕ ਰਸੋਈਏ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਾਸੀ ਦੇ ਸਹਾਰੇ, ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਨਾਹੁਸ਼ਾ ਨੂੰ ਚਰਨ ਅਤੇ ਕਿਨਨਰਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। "ਤੂੰ ਉਸ ਪਾਪੀ, ਹੂੰਡਾ ਨਾਂ ਦੇ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹੰਝੂ ਪੋਂਹ। ਇੱਥੋਂ ਜਾ, ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਾ ਨੂੰ ਵੇਖ। ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੈਦ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਆ।" "ਅਸ਼ੋਕਾ ਸੁੰਦਰੀ, ਤੂੰ ਜਾ; ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਵਾਬ ਤੇਰੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਹੈ।" ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਨਾਹੁਸ਼ਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਚੁਪ ਕਰ ਲਿਆ। ਜਦ ਨਾਹੁਸ਼ਾ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਅਨੋਖਾ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ; ਆਯੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਇਹ ਸਭ ਮੁਕਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਏਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ, ਭੂਮੀ ਖੰਡ, ਵੀਨਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਚ੍ਯਵਨ ਦਾ ਵਰਣਨ, ਅਤੇ ਨਾਹੁਸ਼ਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ 108ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਕੁੰਜਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਪਸਵੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।" ਆਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਗੁਣਵਾਨ, ਸੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗੂ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਸੀ ਨੇ ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਰਾਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹਿਰਣ ਦਾ ਮਾਸ ਪਕਾਇਆ ਤੇ ਖਵਾਇਆ। ਰਸੋਈਏ ਨੇ ਇਹ ਮਾਸ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਿਆ, ਸੁਆਦਿਸ਼ਟ, ਅਤੇ ਰਸ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਦਾਨਵ ਨੇ ਇਹ ਮਾਸ ਖਾਇਆ, ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਸ਼ੋਕਾ ਸੁੰਦਰੀ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁੰਦਰ, ਆਯੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਖਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਸੀ।" "ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰ, ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ; ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ ਲੈ। ਉਸ ਮਰਤਕ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰੇਗੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੁਕ ਗਈ?" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਤਪਸਵੀ ਧੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਉਹ ਅਜਰ, ਅਮਰ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਹੈ।" "ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਦਾਨਵ ਨੇ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਹੱਸ ਕੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, "ਅੱਜ ਆਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ।" ਨਾਹੁਸ਼ਾ, ਜੋ ਨਵਜਾਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਾੜੀ ਮੰਤਵ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਸਚ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਤਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਮਨ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਆਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਚ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲੇਗੀ।" "ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ, ਪਾਪੀ, ਜੇ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵਾਂਗੀ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਸੋਈਏ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਖੋਜ।" ਰਸੋਈਏ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਦਾਨਵ ਹੂੰਡਾ, ਮਾੜੀ ਮੰਤਵ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਰਸੋਈਏ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਸਾਰਾ ਹਾਲ, ਪਿਆਰੀ ਲਈ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਰਥੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸ਼ੋਕਾ ਸੁੰਦਰੀ, ਜੋ ਤਪ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਦੁਖ ਤੇ ਵਿਆਕੁਲਤਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਰਹੀ।" ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ। ਦਾਨਵ ਕਿਸ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਹੀਂ ਅਜ਼ਮਾਉਂਦੇ? ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਲਾਕੀ ਵਿਚ ਮਾਹਰ, ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਜਤਨ ਨਾਲ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਦਾਨਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ। ਇਲੂਜ਼ਨ ਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਰਾਹੀਂ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਪਾਪੀ ਦੁਆਰਾ ਅ攀 abduct ਹੋ ਗਈ ਸੀ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਆਯੂ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰ, ਦਿਵਿਆ ਭਾਗ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਅਣਹੋਣ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਤਨ ਕਰਕੇ ਵੀ, ਕੀ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਜਤਨ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ? ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭਾਗ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੇਦ ਸਥਿਰ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਾਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਫਿਰ ਹੋਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਮੁੜ ਮੁੜ ਸੋਚਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਕਿਨਨਰ ਸੀ, ਵਿਦਵਰਾ ਨਾਮ, ਵੱਡੀ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ; ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਨਾਬੀ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖਾ ਸੀ, ਪਰ ਪੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ, ਬਾਂਸ ਦੀ ਲਾਠੀ, ਗਲ ਵਿਚ ਹਾਰ ਤੇ ਕੰਗਣ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਲੱਗੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਦੁਖੀ ਧੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਦੇਵੀ? ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਵਿਦਵਰਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਕਿਨਨਰ ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਭਗਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ; ਤੂੰ ਨਾਹੁਸ਼ਾ ਲਈ ਇੰਨੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।" "ਮਾੜੀ ਮੰਤਵ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਗਏ; ਆਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ।" "ਪਰ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਰਾਖਿਆ ਗਿਆ; ਹੂੰਡਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਆਯੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਥਾ ਪਿਆਰ, ਤਪ, ਧੀਰਜ, ਤੇ ਭਾਗ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣਾ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋਈ।