ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਨੰਦਨ ਵਨ ਵਿਖਾਉਂਗਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਗੀ-ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਨੰਦਨ ਵਨ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਾਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਘੰਟੀਆਂ ਅਤੇ ਝੰਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਯਕ-ਪੂਛ ਵਾਲੇ ਪੰਖੇ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਰੱਸੀਆਂ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਚੰਦ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਬਲਦ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀ-ਸਾਥੀਆਂ—ਨੰਦੀ, ਭ੍ਰਿੰਗੀ, ਮਹਾਕਾਲ, ਸਕੰਦ, ਚੰਦਾ ਅਤੇ ਮਨੋਹਰਾ—ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀਰਭਦ੍ਰ, ਗਣੇਸ਼, ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ, ਮਨੀਸ਼ਵਰ, ਅਤਿਬਲਾ, ਸੁਬਲਾ, ਮੇਘਨਾਦ, ਘਟਵਾਹ, ਘੰਟਕਰਨ, ਕਾਲਿੰਦ, ਪੁਲਿੰਦ, ਵੀਰਬਾਹੁਕ, ਕੇਸ਼ਰੀ, ਕਿੰਕਰ, ਚੰਦਾhasa, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ—ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ, ਸੰਨਕ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਸੰਗੀ-ਸਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਨੰਦਨ ਵਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬਗੀਚਾ ਵਿਖਾਇਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਇਸ਼ਵਰੀ ਬਗੀਚਾ ਆਕਾਸ਼ੀ ਕੇਲਿਆਂ, ਖਿੜੇ ਚੰਪਕ ਫੁੱਲਾਂ, ਮਲਤੀ ਦੀਆਂ ਲਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜਾਸਮਿਨ ਦੇ ਬੂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਪਾਟਾਲਾ ਦੇ ਵਧੀਆ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਦਾ-ਫੁੱਲਦੀਆਂ ਡਾਲੀਆਂ, ਵੱਡੇ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਜੰਗਲ, ਉੱਚੇ ਰੁੱਖਾਂ, ਪਾਈਨ, ਨਾਰੀਅਲ ਅਤੇ ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਇਸ਼ਵਰੀ ਖਜੂਰ ਅਤੇ ਜੈਕਫਰੂਟ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਫਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਸਪਤਪਰਨ ਰੁੱਖ, ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਰਾਜਸੀ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਕਦੰਬਾ ਦੇ ਖਿੜਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਵੱਡੇ ਜੰਬੂ, ਨਿੰਬਾ, ਨਿੰਬੂ, ਸੰਤਰਾ, ਸਿੰਧੁਵਾਰਾ, ਪ੍ਰਿਆਲਾ, ਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਟਿੰਡੂਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਵਨ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਉਦੁੰਬਰਾ ਅਤੇ ਕਪਿੱਠ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਜੰਬੂ ਦੇ ਬੂਟਿਆਂ ਨਾਲ, ਲਕੂਚਾ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭੀੜ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ, ਅਤੇ ਨਾਗਾ ਦੇ ਖਿੜਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵਨ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਆਮ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਫਲਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਨੀਲੇ ਰੁੱਖ ਜਿਹੜੇ ਬਦਲਾਂ ਵਰਗੇ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਸ਼ਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਦੇ ਝਾੜ ਵੀ ਸਨ। ਤਾਮਾਲਾ ਦੇ ਚੌੜੇ ਰੁੱਖ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਨੰਦਨ ਵਨ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਵਿਖਾਇਆ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀ। ਹੋਰ ਰੁੱਖ ਵੀ ਸਨ, ਜਿਹੜੇ ਨੀਲੇ ਬਗੀਚਿਆਂ ਵਰਗੇ, ਹਰ ਚਾਹੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਫਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਨੰਦਨ ਵਨ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਪੂਨ-ਵਰਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਅਨੇਕਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕੋਇਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਆਵਾਜ਼, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਅਤੇ ਰਸ ਨਾਲ ਮਸਤ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ, ਵਨ ਵਿਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਅਨੇਕਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭੀੜ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧਤ ਝੜੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵਨ ਨਿਖਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਧਰਤੀ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੁਗੰਧਤ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਵੱਡੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪੰਡਾਂ, ਕਮਲ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਪਰੀਪੂਰਨ ਸੀ। ਪੰਡਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਹੰਸਾਂ ਅਤੇ ਕਾਰੰਡਵਾ ਬਤਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਝੀਲਾਂ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸਨ। ਨੰਦਨ ਵਨ ਹਰ ਥਾਂ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਮਹਿਲ, ਚਮਕਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਨੰਦਨ ਵਨ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਿਲਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਥਾਂ ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਇਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੀਆਂ ਰਸਮ-ਰਿਵਾਜਾਂ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਥਾਂ, ਨੰਦਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਗਾ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਭਵ, ਸੁਦੇਵੀ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਨੰਦਨ ਵਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਖ-ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਨੰਦਨ ਵਨ ਵਿੱਚ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਵਰਗਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ, ਫੁੱਲ, ਫਲ ਅਤੇ ਇੱਛਤ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਰੁੱਖ ਦਾ ਨਾਮ ਅਤੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ।" ਚਮਕਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ, ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਮਹਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਧੁਸੂਦਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।" ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਵਰੀ ਧਾਰਾ, ਰਚਨਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਧਾਤਾ, ਚੰਦ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸੁਖ ਲਿਆਉਂਦੇ, ਧਰਤੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ, ਇੰਝ ਹੀ ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਰਿਆਂ ਗਿਆਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ, ਇੰਝ ਇਹ ਰੁੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮਹਿਮਾਨ। ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਇਸ ਰੁੱਖ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਪੁਣਯ ਗੁਣ ਦੱਸੋ।" ਮਾਤਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਇਸ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਹਨ।" ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਣਯਵਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਇਹ ਮਨ-ਚਾਹਾ ਰੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਮ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਪੁਣਯਵਾਨ ਵਸਤਾਂ ਉਪਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਨ; ਉੱਤਮ ਦੇਵਤਾ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਇਸ਼ਵਰੀ, ਰਤਨ-ਸਮਾਨ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ-ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਖਜਾਨੇ ਭੋਗਦੇ ਹਨ। ਮਾਤਾ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ, ਇਕ ਹੀਰਾ-ਸਮਾਨ, ਪੁਣਯਵਾਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਹੋਈ।