ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਯਾਜਕ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਦੋਸ਼-ਰਹਿਤ ਮਹਾਰਾਜ਼ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸੰਖ, ਚਕਰ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ ਸੀ, ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਦ, ਭਾਰਗਵ, ਵਿਆਸ, ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਕੰਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਨੇਕ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਵਾਲਮੀਕਿ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਭਗਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ। ਹਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗਰਗ, ਜਾਬਾਲੀ, ਰੈਭਿਆ ਅਤੇ ਕਸ਼ਿਆਪ ਵੀ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਪਾਪ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਭਗਤੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਗਨੀ ਦੇਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹਰੀ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਗਾਂਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਾਇਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਵਰਗਿਕ, ਮਿੱਠਾ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣਾ ਗੀਤ ਗਾਇਆ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਅਰਥਪੂਰਨ ਸਤ-ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸਤ-ਸਲੋਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਮਹਾਰਾਜ਼ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਬਚਨ ਕਹੇ: “ਮਹਾਰਾਜ਼! ਜੋ ਚਾਹੁਂਦਾ ਹੈਂ, ਮੰਗ ਲੈ। ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ।” ਹਰੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੁਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਸੰਖ, ਚਕਰ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗੂ ਨੀਲ ਰੰਗ ਦੇ, ਸ੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਏਕਤ, ਕੰਗਣ ਅਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਰਤਨ-ਜੜੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਡੰਡਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਬਾਰ-ਬਾਰ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: “ਜੈ ਹੋ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਸ ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਨਾ ਤਾਂ ਭਗਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਉੱਚੀ ਭਾਵਨਾ।” “ਹਰੀ! ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਮਾਧਵ! ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।” “ਜੋ ‘ਹੇ ਮਾਧਵ!’ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਥੋਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।” “ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਜਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਉੱਚੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਹਰੀ! ਮੈਂ ਕੋਇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਭਗਤੀ, ਨਾ ਗਿਆਨ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਕਰਮ। ਕਿਸ ਭਾਗ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ?” ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਮਹਾਰਾਜ਼! ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤਮ ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਤੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਆਨੰਦ ਲੈ।” ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਵਰ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਿਮਣਿਆਂ ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿੱਝਵਲਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਵਰ ਦੋ।” ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਵਿੱਝਵਲਾ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਪੁੰਨ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਮਹਾ-ਸਤੋਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਧਾਮ ਆਵੇਗਾ। ਜੋ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਪ ਕਰੇਗਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫਲ ਦੇਵਾਂਗਾ।” ਇਹ ਵਧੀਆ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: “ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ! ਇਸ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਪੁੰਨ-ਮਈ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਫਲਵੰਤ ਕਰੋ।” ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ਼! ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ; ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ; ਅਤੇ ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ— ਉਹ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਚਾ ਲਕੜੀ ਹੈ। ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਜਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੀ ਜਾਪ ਕਰੇ— ਜੋ ਇੱਛਾ ਉਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਰੂਰ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਖ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ, ਧਨ-ਅਨਾਜ ਮਿਲੇਗਾ। ਵੈਸ਼ਯਾ ਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਾਧੀ, ਸ਼ੂਦਰ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਅਚੂਤ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਣਾਏ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਕਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ; ਮੇਰੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਖਾਣ-ਖਾਉਂਦੇ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਪਿਤਰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਖ਼ਤਰੀ ਜਲ-ਦਾਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਪਿਤਰ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹੋਮ ਜਾਂ ਯਜਨ ਵਿਚ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਕੋਈ ਵਿਆਧਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੰਗਲ, ਜਾਨਵਰਾਂ, ਸ਼ੇਰ ਜਾਂ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਡਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਮਹਾਰਾਜ਼, ਅਮਨ ਜਰੂਰ ਆਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਹੋਰ ਉੱਤਮ ਮੌਕਿਆਂ ਜਾਂ ਰਾਜ-ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ— ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਜਾਪ ਕਰੇ— ਤਿਲ, ਚਾਵਲ, ਅਤੇ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਸਵਾਂ ਭਾਗ ਹੋਮ ਕਰੇ, ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਦਾਨ ਦੇਵੇ। ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰੇ; ਐਸੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ। ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੇ ਪੂਰੀ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਜੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ— ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਧਨ-ਸਮ੍ਰਾਧੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ਼, ਮੇਰਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ—ਸੁਣੋ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਪ ਕੀਤਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੇਵਤੇ, ਗੁਪਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿਧ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਅਮਰ, ਅਤੇ ਨਾਗ—ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੂਜ ਕੇ—ਜੋ ਇੱਛਾ ਸੀ, ਉਹ ਪਾ ਲਏ। ਵੱਡਾ ਭਾਗ ਹੈ ਉਸ ਦਾਤਾ ਦਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਜਰੂਰ ਹੋਣਗੇ। ਜੋ ਮੇਰਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਆਓ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ਼! ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਧਾਮ ਆ ਜाओ; ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ।