ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਨਿੰਦਿਤ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਵਰਗ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ—ਭਾਗ ਜਾਂ ਅਭਾਗ, ਦੋਵਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਸੁਖ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਨੇੜੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮਿਖੰਡ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਚ੍ਯਵਨ ਦੀ ਕਥਾ ਵਾਲਾ ਛਿਆਣਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸਤਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੁੰਜਲ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਉਚਾਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਾਰਗ ਬਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਸੁਬਾਹੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਧਰਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਨੇਕ ਕਰਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇਆ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ! ਮੈਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਭਗਵਾਨ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਮੁੱਚੇ ਜਗਤ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ।" "ਹਵਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਨ ਰਾਹੀਂ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਯੱਗ ਅਤੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸੁਖ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸੇ।" "ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਪਿਆਸ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਬਣ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਦੋਵੇਂ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਹਰਿ (ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼) ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।" "ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਚੰਗੇ ਕਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਹਾਰ, ਕੰਨਕੀਆਂ, ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।" "ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਵਿਪੱਤੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜਦ ਉਹ ਗਾਇਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੁਖ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ! ਹਾਲਾਂਕਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਹ ਭਾਰੀ ਭੁੱਖ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਆਈ? ਵਿਸ਼ਣੂ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ।'" "'ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਹੇ ਮ੍ਰਿਦੁਵਾਦਿਨਿ, ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਮਹਾਨ ਫਲ ਨਹੀਂ ਭੋਗ ਰਿਹਾ? ਜਾਂ ਕੀ ਇਹ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੁੱਖ ਆਇਆ ਹੈ?'" "ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ: 'ਤੂੰ ਸਚ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ; ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਦਾ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ। ਵੇਦਾਂ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ—'" "'ਇਥੇ, ਜੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕੇਵਲ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ।'" "'ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜਾ ਸੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਤੂੰ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।'" "'ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਦਾਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਆਦਿ ਦੇਣਾ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇਆ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸੇ।'" "'ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਖ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਨੇ ਵੀ ਸੁਕਾ ਦਿੱਤਾ।'" "ਕੁੰਜਲ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੇਮਪੂਰਨ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਹਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।" "ਤਦ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਥਕਾਵਟ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਮਿਕ ਰੁੱਖ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਰੋਵਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।" "ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਕੂਆਂ, ਪੋਖਰ, ਅਤੇ ਤਲਾਬ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਸਾਰਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ।" "ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਤਯ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੇਵ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।" "ਉਹ ਥਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਪਰਪੂਰਨ, ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿੱਖਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।" "ਯੋਗੀਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਘਣੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।" "ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।" "ਉਹ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ਾਲੀ ਸਥਾਨ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਵਾਸ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਸੁਬਾਹੂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।" "ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ ਚੌਫਿਰ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।" "ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਜ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ, ਜੋਗ ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠਿਆ, ਜੋਗੀ ਕਪੜਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ।" "ਉਹ ਸੀ ਵਾਮਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾਤਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਜਲਦੀ ਚਲਿਆ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ।" "ਤਦ ਵਾਮਦੇਵ ਨੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।" "ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਸੁਬਾਹੂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਅਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਜਲ, ਆਰਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।" "ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਉੱਚਤਮ ਭਗਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਿਆ।" "ਵਾਮਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਭਗਤ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਹੇ ਚੋਲਾ ਦੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।" "ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤਾਰਕ੍ਸ਼ਿਆ ਸਮੇਤ ਆਇਆ ਹੈਂ।" "ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਪਰਮ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।