ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਾਜਨ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਗੁਪਤ ਮਾਰਗ ਬਾਰੇ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕੌਣ ਜਨੱਤ ਜਾਂ ਨਰਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਰਾਜਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਬੱਚਿਆਂ, ਨੌਕਰਾਂ ਜਾਂ ਮਹਿਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਜਾਂ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ-ਅਰਚਨਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਨਿਆਸੀ ਧਰਮ ਦੀ ਲੀਕ ਨੂੰ ਬਿਗਾੜਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਧਰਮ ਨੂੰ ਮੈਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਦਿ ਪੁਰੁਖ, ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਭੀ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮੁਢਲੇ ਕਰਮਾਂ, ਯਜਨਾਂ, ਕੁਆਰੀਆਂ, ਮਿਤਰਾਂ, ਸੁਜਨ ਲੋਕਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਲੱਕੜ, ਸੂਟੇ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਰੱਖ ਕੇ ਰੋਕ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਰਕ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ। ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਤੇ ਸੰਦੇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਜਾਂ ਹਰੇਕ ਦੇ ਨਾਲ ਠੱਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਭੁੱਖੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਲਈ ਆਏ ਹੋਣ, ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਖੇਤ, ਘਰ, ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਆਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਨ, ਜਿਹੜੇ ਹਥਿਆਰ, ਤੀਰ-ਧਨੁਸ਼ ਬਣਾਉਂਦੇ ਜਾਂ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੂਰਖ ਜੋ ਲਾਚਾਰ, ਦੁਖੀ, ਗਰੀਬ, ਬੀਮਾਰ ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵ੍ਰਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਸੱਚ, ਤਪ, ਧੀਰਜ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਪਾਠ ਰਾਹੀਂ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਯਜਨਾ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਦੀ ਸੇਵਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦਿਨ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਸੋਦੇ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੁਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬਹਾਦਰ ਅਤੇ ਸਭ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਂਦੇ, ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਪਾਪੀ, ਤਪਦੇ, ਦੁਖੀ, ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਬੀਮਾਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਸੋਨਾ, ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਕਪੜੇ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮੰਗਣ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਘਰ, ਅਨਾਜ ਆਦਿਕ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੀ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵੇਖ ਕੇ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਲਟ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਮਹਾਤਮਾ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਸੁਖਦਾਈ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ, ਸਗੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਕੂਏਂ, ਤਲਾਵ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਘਰ, ਮਕਾਨ ਤੇ ਬਾਗ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਝੂਠਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੱਚੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚੰਗੇ, ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਦਇਆ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਕ ਧਰਮ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਆਪਣਾ ਦਿਨ ਸਫਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਤਾਣ ਤੇ ਤਰੱਕੀ ਵਿਚ ਭੀ, ਉਪਾਲੰਘਨਾ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਗੰਗਾ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਿਆ ਵਿਖੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਲਾਲਚ, ਡਰ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਲੱਤ, ਜੂੰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ ਵੀ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਦੁਖ-ਸੁਖ ਸਹਿ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਜਨੱਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜਨ ਨੂੰ ਨਰਕ ਜਾਂ ਜਨੱਤ ਦੇ ਮਾਰਗ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖ ਸੁਧਾਰ ਸਕੇ।