ਕੁੰਜਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੋ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਐਸਾ ਕਹਾਣੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।" ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਅਦਭੁੱਤ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਅਰਘ ਅਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਸੁੱਚੇ, ਨਰਮ ਆਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੂਰੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਆਪ ਜੀ ਅੱਜ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਆਏ ਹੋ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ।" ਤਦ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਪੁਰੰਦਰ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਅਨੇਕ ਤੀਰਥ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭੂਮੀ ਵੇਖੀ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜਾ ਤੀਰਥ ਐਸਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਾ ਆਪਣੇ ਮਹਾਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜਾ ਤੀਰਥ ਮਦਿਰਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਗਾਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਇਸਤਰੀ ਹੱਤਾ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਖ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ?" ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਗਿਆ ਆਦਿਕ, ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੀਰਥ ਦੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਖਰੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਦੇਵ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਤੀਰਥ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਇਹ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਕੁਝ ਮਹਿਲਾ ਤੇ ਕੁਝ ਪੁਰਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਦਿਵਿਆ ਆਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਬਾ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਕੁਝ ਮੋਤੀ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਲਾਲੀ ਮਿਸ਼੍ਰਤ ਰੰਗ ਵਾਲੇ। ਕੁਝ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਕੁਝ ਕਮਲ ਵਰਗੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਸੂਰਜ, ਬਿਜਲੀ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਬਾਂਗੜੀਆਂ, ਬਾਜੂਬੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚੰਦਨ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਲਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ, ਨਰਮਦਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਚੰਦਰਭਾਗਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਦੇਵਿਕਾ, ਬਿੰਬਿਕਾ, ਕੁਬਜਾ, ਕੁੰਜਲਾ, ਮੰਜੁਲਾ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਆਦਿ ਨਦੀਆਂ ਸਨ। ਰੰਭਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਭਾਨੁਮਤੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਾ, ਸੁਘਰਘਰਾ, ਸ਼ੋਣਾ, ਸਿੰਧੂ-ਸੌਵੀਰਾ, ਕਾਵੇਰੀ, ਤੇ ਕਪਿਲਾ ਵੀ ਆਈਆਂ। ਕੁਮੁਦਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਵੇਦਨਦੀ, ਮਹਾਨ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਚਰਮਣਵਤੀ, ਲੋਪਾ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਵੀ ਸਨ। ਸੁਹੰਸੀ, ਹੰਸਪਦਾ, ਹੰਸਵੇਗਾ, ਮਨੋਰਥਾ, ਸੁਰੁਤਾ, ਸਵਰੁਣਾ, ਵੇਨਾ, ਭਦ੍ਰ ਵੇਨਾ, ਸੁਪਦਮਿਨੀ, ਨਾਹਲੀ, ਸੁਮਾਰੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਲਿੰਦਿਕਾ, ਹੇਮਾ, ਮਨੋਰਥਾ, ਦਿਵਿਆ ਚੰਦ੍ਰਿਕਾ, ਤੇ ਵੇਦ-ਸੰਕ੍ਰਮਾ ਆਦਿ ਵੀ ਆ ਗਏ। ਜਵਾਲਾ, ਹੁਤਾਸ਼ਨੀ, ਸ੍ਵਾਹਾ, ਕਾਲਾ, ਕਪਿੰਜਲਾ, ਸ੍ਵਧਾ, ਸੁਕਾਲਾ, ਲਿੰਗਾ, ਗੰਭੀਰਾ, ਭੀਮਵਾਹਿਨੀ, ਦੇਵਦ੍ਰਿਚੀ, ਵੀਰਵਾਹਾ, ਲਕਸ਼ਹੋਮ, ਅਘਪਹਾ, ਪਰਾਸ਼ਰੀ, ਹੇਮਗਰਭਾ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ, ਤੇ ਵਾਸੁਪੁਤ੍ਰਿਕਾ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭੂਸ਼ਿਤ, ਕਲਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਸੇਵਕਾ ਵਾਂਗ ਆਈਆਂ। ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਅਰਘਦੀਰਘ, ਮਨੋਰਥਾ, ਕਾਸੀ (ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਾ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ), ਦੁਆਰਾਵਤੀ, ਪ੍ਰਭਾਸ, ਅਵੰਤੀ, ਨੈਮਿਸ਼, ਚੰਦਕਾ (ਮਹਾਨ ਰਤਨ), ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਕਲੇਸ਼ਵਰ, ਕਲਿੰਜਰ, ਬ੍ਰਹਮਖੇਤਰ, ਮਥੁਰਾ, ਮਨਾਵਹਾਕਾ, ਮਾਯਾਕਾਂਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਦਿਵਿਆ ਸਥਾਨ ਵੀ ਆ ਗਏ। ਅਠਾਹਠ ਮਹਾਂ ਤੀਰਥ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਨਦੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਗੋਦਾਵਰੀ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਸਭ ਜਜ਼ੀਰੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਹਾਂ ਤੀਰਥ, ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ ਤੇ ਲਿੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਆ ਗਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਂ ਤੀਰਥ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਸੱਦਿਆ ਹੈ?" "ਸਾਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ, "ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਐਸਾ ਹੈ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਾ ਦੇ ਪਾਪ, ਗੋ-ਹੱਤਾ ਦੇ ਮਹਾਪਾਪ, ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ ਹੱਤਾ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ, ਮਦਿਰਾ ਪੀਣ, ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।