ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਉਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬ੍ਰਹਮਾਵੱਲੀ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਹਮਾਵੱਲੀ ਵਿੱਚ ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਸਨਕ ਆਦਿ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਪੁਸ਼ਕਰ, ਗੰਗਾ, ਅਤੇ ਅਮਰਕੰਟਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਵੱਲੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਚੰਦ੍ਰ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਥੇ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਸੰਖ, ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਦਿਵਯ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਤુલਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਆਨੰਦਮਈ, ਨਿਤ ਨਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਹੈ ਬ੍ਰਹਮਾਵੱਲੀ ਤੀਰਥ ਦੀ ਵਡਿਆਈ।" ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੰਡਤੀਰਥ ਦੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਇੱਥੇ, ਜੋ ਗਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਸਨ, ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਖੰਡਤੀਰਥ ਦੀ ਧਰਮਸ਼ੀਲਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਸ਼ਾਪ ਵੱਸਤੇ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਖੰਡਤੀਰਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਸ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਗਾਂ, ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਡਿੱਗ ਗਈਆਂ? ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਧਰਮ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਈ?" ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇੱਕ ਵਾਰ, ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇੱਕ ਬਲਦ ਨੇ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਲ-ਮੂਤ੍ਰ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਹਰਾ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਪਿਆ। ਹਰਾ ਨੇ, ਇਸ ਅਪਰਾਧ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਵਧਾਰਨਾ ਗੁਆ ਦਿਆਂਗੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਜਾਵੋਗੇ।'" ਸ਼ਾਪਤ ਗਾਂ ਨੇ, ਹਰਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ: "ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਲੋਕ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।" ਹਰਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ, "ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾਵਤੀ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾਵੱਲੀ ਕੋਲ ਹੈ, ਦੇ ਖੰਡਾ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰੋਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਪਾਵੋਗੇ।" ਫਿਰ, ਗਾਂ ਨੇ ਗੋਪਾਲ ਦੇ ਸਾਥ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਕੋਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਗੋ-ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜਲਨ ਜਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਗੋ-ਮਲ ਦੀ ਗੋਲੀ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਫਲ ਖੰਡਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਥੇ ਬਲਦ ਦੇ ਮੂਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖੰਡਤੀਰਥ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਜੋ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੂਣ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਬਲਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਏਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੁਖ ਪਾਵੇਗਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਦਸ ਗਾਂ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਤਹਿਨ ਫਲ ਪਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਥੇ, ਗਿਆਨੀ ਪੀਪਲ ਦਾ ਰੁੱਖ ਲਗਾਉਣ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਰਵਤੀ, ਜੋ ਪੰਜ ਅਮਲਕੀ ਰੁੱਖ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਵਡਿਆਈ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਖੰਡਤੀਰਥ' ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੰਬੂ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਸੀੜ੍ਹੀ ਹੈ।" ਉਥੇ, ਦਸਾਂਗ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਜੰਬਵਤ ਨੇ ਕਦੇ ਭਾਲੂਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਦ ਜੰਬਵਤ ਨੇ ਡੰਡੀ ਵਜਾ ਕੇ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ: "ਰਾਮ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲੈ, ਰਾਵਣ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ, ਸੀਤਾ ਮਿਲ ਗਈ!" ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ, ਉਸ ਸ਼ੁਭ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਗਏ। ਉਥੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਜੋ ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ, ਰਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਗਤ ਦੇ ਚਲਦਿਆਂ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਮਝੋ ਕਿ ਮੈਂ ਰਾਮ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਹੀ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈ; ਜਦ ਇਹ ਸਮਝ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।" ਜੋ 'ਰਾਮ ਰਾਮ' ਜਾਂ 'ਰਾਮ' ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਪਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। "ਮੈਂ ਸਦਾ ਰਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਸਦਾ ਰਾਮ, ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੇ, ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ।" ਫਿਰ, ਜੰਬਵਤ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਜੰਬਵੰਤ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ, ਸਨਾਨ, ਭੋਜਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਸਿਰਫ਼ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੰਬਵਤ ਜਿਤਨਾ ਬਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ। ਇੱਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੰਬਵੰਤ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਫਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ, ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਈ।