ਇਹ ਵਿਰਾਸਤੀ ਗਾਥਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਿੰਡਾਂ, ਉੱਤਮ ਜ਼ਮੀਨਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਹੋ ਗਏ। ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਤੁਰਕ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਦੁ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ—"ਜੋ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਧਰਤੀ, ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਕਮਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਗੇ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਭਟਕਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।" ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁਰੁ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਪੁਰੁ ਦੀ, ਜੋ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪੁਰੁ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਵੱਧੀ ਉਮਰ ਮੁੜ ਲੈ ਲੈ। ਮੇਰੇ ਵਿਰਲੇ ਰਾਜ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਪੁਰੁਰਵਾ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵੱਧੀ ਉਮਰ ਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਤੂੰ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾ।" ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਆਨੰਦ ਲੈ, ਪੁੱਤਰ। ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਲੈ ਲਈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਤੂੰ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਵੱਧੀ ਉਮਰ ਲੈ ਲਈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰੁ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਮਰ ਲੈ ਲਈ। ਹੁਣ ਪੁਰੁ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਵੱਧੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤੀ ਮੁੜ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ ਨਵੇਂ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਵੱਡੀ ਸੋਹਣੀਤਾ ਨਾਲ, ਕਾਮਦੇਵ ਵਾਂਗ, ਰਾਜਗੱਦੀ, ਛਤਰ, ਚੰਵਰ, ਹਾਥੀ, ਰਥ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਪਾ ਲਏ। ਯਯਾਤੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਪਰ ਇੰਦ੍ਰਿਯਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ ਝੀਲ ਕੋਲ ਗਿਆ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਕਾਮਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਆਸ਼ਰੂਬਿੰਦੁਮਤੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਯੌਵਨ ਨਾਲ, ਮਿਲੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੀ ਤੂੰ ਮੰਗੇਂ, ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਦਾਗੀ ਹੈਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦੀ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੇਰਾ ਦੋਸ਼ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਹੋਣ, ਉਥੇ ਹੀ ਸੁੱਖ ਹੈ। ਤੂੰ ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਚੰਦਨ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਪਰ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਈਰਖਾ, ਇਹ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਹਨ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰਾ ਦੇਵਯਾਨੀ ਜਾਂ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਵੇਖ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਨੈੱਕੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ।" ਆਸ਼ਰੂਬਿੰਦੁਮਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਭੋਗਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੈਂ ਆਖਾਂਗੀ, ਤੂੰ ਕਰੇਂਗਾ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਰਾਜ, ਧਰਤੀ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਖਜ਼ਾਨਾ ਭੋਗ।" ਇਸ ਉੱਤੇ, ਆਸ਼ਰੂਬਿੰਦੁਮਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਗਈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਗੰਧਰਵ ਵਿਵਾਹ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ। ਮਨਮਥਾ ਦੀ ਧੀ, ਆਸ਼ਰੂਬਿੰਦੁਮਤੀ, ਨੈੱਕੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਯਯਾਤੀ ਉਸ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜੰਗਲਾਂ, ਸੁਹਣੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਕੋਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਭੂਮਿਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਯਯਾਤੀ ਦੀ ਇਹ ਚੌਹੱਤਰਵੀ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।