ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਵੀ ਸ੍ਰਾਦ੍ਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਅਰਪਣ ਕਰਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦਰਭਾ ਘਾਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਉਚਾਰਣਾ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਦ੍ਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਰਮ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹੀ ਤੀਰਥ ਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਦੁਆਰ ਹੈ। ਮੈਂ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਇਸ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦਾ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਗੰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਬ੍ਰਮਤੀ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਉਥੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਮੈਂ, ਸ਼ੰਕਰ, ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਸ਼ਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਬ੍ਰਮਤੀ ਨੇੜੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਸ਼ਾ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭਗਤ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ਿਵ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਉਥੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਾਤ ਭਰ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ, ਯੋਗੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਥਾਂ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲੰਮੀ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਨਿਵਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਚੌਰਾਸੀ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਮੈਂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਲਿੰਗ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਮੈਨੂੰ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਹੀ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਸੂਰਜਵੰਸ਼ੀ ਬੜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਪੰਜ ਅਗਨੀਆਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਮਹੀਨੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਆਦਿ ਅਨੇਕ ਤਪਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਵਰ ਦਿਵਾਂ। ਮੈਂ ਆਖਿਆ, "ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਸਦਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦਿਆਂਗਾ।" ਰਾਜੇ ਨੇ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ, "ਜੇਕਰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਵਰ ਮਿਲੇ।" ਉਸਨੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲਵੇ। ਮੈਂ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਉਸ ਦੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਵਰ ਦਿਤਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ, ਦੇਵੀ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਹੀ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉਥੇ ਟਿਕ ਕੇ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰੇ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੱਕ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਥੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆ ਕੇ ਰੁਦ੍ਰ ਜਪ ਆਦਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ-ਵਾਧ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: "ਕੰਬੂਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ, ਸਭ ਦੇ flawless ਪ੍ਰਭੂ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ। ਜੇਕਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਯੂ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲੀ। ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਕੰਬੂਤੀਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਸਦਾ ਹੀ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਬੂਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਪੀਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਰਕਤਸਿੰਘ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਤੇ ਰਾਵਣ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੌਰਾਨ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਵਾਨਰਾਂ ਵਲੋਂ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਕਪੀਸ਼ਵਰਾਦਿਤਯ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਪੀਸ਼ਵਰਾਦਿਤਯ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅਠਮੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਹਨੁਮਾਨ ਆਦਿ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਕਪੀਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਕਪੀਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਧਰਮ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਪੀਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ ਨਾਮਕ ਮਹਾਂਤਪਵਾਨ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਥੇ ਬ੍ਰਹਮਵਤੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਥਾਂ ਬ੍ਰਹਮਤੀਰਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੇਕਰ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਵੱਲੀ ਉੱਤੇ, ਜੇਕਰ ਗਿਆ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਵਣ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਾਤਮਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਉਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ।