ਇਲਾ, ਜੋ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜਪਦ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਪੁਰੂਰਵਾਸ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰ ਹਨ; ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਮਹਾਨ ਹੈ; ਸ਼ਿਬੀ, ਮਨੁ ਅਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਸਾਗਰਨ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ; ਨਹੁਸ਼, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਹਨ; ਰਿਤਵੀਰਿਆ, ਜੋ ਆਭਾਰੀ ਹਨ; ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਭਾਰਤ, ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਅਤੇ ਕਾਰਤਵੀਰਯ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਗ ਕਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਯਗ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਨਸ਼ੀਲ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਥਾਪਤ ਹੋ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਕਰੋ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹੋ? ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਬਾਰੇ।" ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਅੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਾਨ, ਪੂਣ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਯਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ।" "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹੋ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣੋ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਵਾਸ ਵਿੱਚ ਜਾਓ। ਆਪਣਾ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਛੱਡ ਦੋ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ। ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਸਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ ਭੋਗੋ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਯਗ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਤਪ ਕਰੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਨੰਦ ਮਿਲੇਗਾ।" ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਕਿਹੜੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਮਾਤਲੀ? ਉਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਮਾਇਆ?" ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਹੀ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਪੂਣ ਜਾਂ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉੱਪਰ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਾਤਲੀ।" "ਜੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਕੀ ਅੰਤਰ ਹੈ? ਪੂਣ ਜਾਂ ਪਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦਾ ਪਤਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੂਤ, ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਉਦਾਹਰਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਪੂਣ ਜਾਂ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਤਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।" "ਕਿਹੜੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚ, ਧਰਮ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਸਰੀਰ ਕਿਉਂ ਛੱਡੇ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ?" "ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਰੀਰ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਤਮਾ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਤਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ।" "ਇਹ ਸਰੀਰ, ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਸਦਾ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ ਘਿਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਬੁਢੇਪੇ ਅਤੇ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਬੁਢੇਪੇ ਦੇ ਦੁਸ਼ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਜੀਵ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਸੱਚ, ਧਰਮ, ਪੂਣ, ਦਾਨ, ਸਯੰਮ, ਤਪ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੁਆਰਾ," "ਚਾਹੇ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਵੱਡਾ ਪੂਣ ਹੋਵੇ, ਬੁਢੇਪਾ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਅਤੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਬੁਢੇਪਾ ਕਿਥੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਪੀੜਦਾ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।" ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਢੇਪੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਸਰੀਰ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਟਿਕਿਆ ਹੈ; ਜਦ ਆਤਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜਦ ਅੱਗ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਝੀਲ ਸੜਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਧੂੰਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧੂੰਆਂ ਤੋਂ ਬੱਦਲ ਬਣਦੇ ਹਨ।" "ਬੱਦਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਔਰਤ ਮਹਾਵਾਰੀ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਸੁਗੰਧ ਤੋਂ ਸਵਾਦ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ। ਸਵਾਦ ਤੋਂ ਭੋਜਨ, ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਵੀਰਯ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਵੀਰਯ ਤੋਂ ਸਰੀਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਹੀ ਰਚਨਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਸੁਗੰਧ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਾਦ ਨਾਲ ਹਿਲਦੀ ਹੈ।" "ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਰੀਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਿਲਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵਾਦ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਤੋਂ ਮੁੜ ਸਵਾਦ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਅੱਗ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਉਦਾਹਰਣ ਵੇਖੋ, ਹੇ ਰਾਜਾ: ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਸਵਾਦ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਹਿਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।" "ਜਦ ਤੱਕ ਸਵਾਦ ਵਾਧੂ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਣ-ਤੱਤ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਅੱਗ ਉਹ ਸਵਾਦ ਖਤਮ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਭੁੱਖ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਇਹ ਭੋਜਨ ਦੀ ਤੀਬਰ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੁਧ ਦੇ ਨਾਲ। ਇਹ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।" "ਅੱਗ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਹਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੀਰਯ ਵਿੱਚ ਵੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਖੇਚੀ ਰੋਗ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਜਦ ਸਵਾਦ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅੱਗ ਦਬ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਵਾਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਬੁਖਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।" "ਅੱਗ ਗਲ੍ਹ, ਪਿੱਠ, ਕਮਰ, ਮੂਹਦਰਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਦੀ ਵਾਧੂਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਿਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਵਾਦ ਬੰਨ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤਾਕਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।