ਕੁੰਡਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੁਕਰਮਾ, ਨੇ ਰੂਰੂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੀ। ਸੁਕਰਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਨਹੂਸ਼ਾ ਦੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਯਯਾਤੀ ਦੀ।" ਨਹੂਸ਼ਾ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਬੇਹੱਦ ਦਾਨ-ਪੁਣ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ। ਉਹ ਨੇ ਸੌ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਸੌ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਪুণ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਯਯਾਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਚ, ਧਰਮ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ। ਨਹੂਸ਼ਾ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪਦ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਦ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ 'ਤੇ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ; ਉਹ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪੁਣ ਦੇ ਕੰਮ—ਯਜਨ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਅਤੇ ਦਾਨ—ਮਨ-ਮਨ ਕਰਕੇ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਅਸੀਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਯਯਾਤੀ ਦਾ ਜੀਵਨ-ਕਾਲ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸਨ। ਸੁਕਰਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ: ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਰੂਰੂ ਸੀ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੀ; ਦੂਜਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੂ ਸੀ; ਤੀਜਾ ਕਰੂ ਸੀ; ਚੌਥਾ ਯਦੁ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਰਗੇ ਉਜਾਸ, ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਧਰਮ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਇਜ਼ਤ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜੰਮੇ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਨਾਰਦ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪੁਰੰਦਰਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ। ਉੱਥੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਧੁਪਾਰਕ ਆਦਿ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਤੇ ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ? ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ?" ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਨ ਮਿੱਠੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਨਹੂਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਹੈ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਹੜਾ ਰਾਜਾ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਵੇਦ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦਾਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ?" ਨਾਰਦ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ ਨਹੂਸ਼ਾ ਦਾ ਤਾਕਤਵਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੱਚ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਥਿਰ ਹਨ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਯਯਾਤੀ, ਨਹੂਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਸੰਪੰਨਤਾ ਵਧਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਯਯਾਤੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਨੇ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਅਤੇ ਸੌ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਕੀਤੇ।" "ਉਸ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਬੇਹੱਦ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ: ਲੱਖਾਂ ਗਾਂ ਅਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਗਾਂ। ਉਸ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਹੋਮ ਕਰਵਾਏ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਹੋਰ; ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮ ਦੀ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਯਾਤੀ, ਨਹੂਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਐਸੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।" "ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਅਸੀਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸੱਚ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਿਵੇਂ ਭਵ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਸੁਕਰਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੋਚਵਾਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਡਰ ਗਿਆ।" "ਸੌ ਯਜਨ ਦੇ ਬਲ ਦੁਆਰਾ, ਨਹੂਸ਼ਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮੇਰਾ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪਦ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਸ਼ਚੀ ਦੀ ਬੁਧੀ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ; ਐਸਾ ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਸਮਾਨ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪਦ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਲਿਆਓ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਡਰ ਤੋਂ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ। ਫਿਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ, ਜੋ ਨਹੂਸ਼ਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਦਿਵਯ ਰਥ ਲੈ ਕੇ।" "ਰਥਚਾਲਕ ਮਾਤਲੀ, ਰਥ ਨਾਲ, ਉਸ ਥਾਂ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਨਹੂਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਸਦਾ ਸੀ।" "ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ, ਮਾਤਲੀ ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਿੱਥੇ ਨਹੂਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।" "ਯਯਾਤੀ, ਧਰਮਵਾਨ ਆਤਮਾ, ਆਪਣੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਸਜੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।" "ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਰਥਚਾਲਕ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣੋ; ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।'" "'ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜੋ ਹੁਕਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਜਾਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।