ਕਾਸ਼ਯਪ ਜੀ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਜਿਹੜੀ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸੀਸ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।" ਫਿਰ ਮੈਂ, ਮਹਾਦੇਵ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੂੰ ਇਹ ਗੰਗਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈ।" ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਲਟ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਸ਼ਯਪ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਕੇਸ਼ਰੰਧ੍ਰ ਸੀ, ਹੁਣ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਕਾਸ਼ਯਪ, ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਕਾਸ਼ਯਪ ਜੀ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲੈ ਆਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਦੀ ਕਾਸ਼ਯਪੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇ en ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ, ਕੇਵਲ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ। ਕੇਵਲ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਜਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਲਾਭ ਹੈ? ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀ ਹੈ?" ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ—ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਰੇਵਾ, ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਤਾਪੀ, ਗੋਦਾਵਰੀ, ਤੁੰਗਭਦਰਾ, ਕਉਸ਼ਿਕੀ, ਗੱਲਿਕਾ, ਕਾਵੇਰੀ, ਵੇਦਿਕਾ, ਭਦਰਾ, ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਸਰਯੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ ਨਦੀਆਂ ਜਗਤ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਯਾਗ, ਜੋ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਕਾਸੀ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਨੈਮਿਸਾਰਣਯ, ਅਮਰਕੰਟਕ, ਦੁਆਰਕਾ ਦਾ ਖੇਤਰ, ਅਰਬੁਦਾ ਦਾ ਅਰਣ੍ਯ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮਹਾਨ ਥਾਵਾਂ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਾਣੀਆਂ ਹਨ। ਪਾਰਵਤੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਇਹ ਗੰਗਾ ਭਗੀਰਥ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੰਗਾ ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਕਾਸ਼ਯਪੀ ਗੰਗਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੋਗਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਦੀ ਨਵੇਂ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ! ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕ੍ਰਿਤਵਤੀ ਕਹੀ ਗਈ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਗਿਰਿਕਰਨਿਕਾ, ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਚੰਦਨਾ, ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਬਰਮਤੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਨ ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਪਲਕਸ਼ਾਵਤਰਨ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਿਤ ਆਬਾਦ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਕੈਦਾਰ ਜਾਂ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁੰਨ ਲੋਕ ਸਾਬਰਮਤੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਕੇ, ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਹੋਵੇ, ਸ਼੍ਰੀਸਥਲ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਇਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ! ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਹੈ। ਇਸ ਸਾਬਰਮਤੀ ਤੇ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ, ਉੱਤਰੀਆਂ, ਪੱਛਮੀਆਂ ਤੇ ਦੱਖਣ ਵਲੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਯਾਤਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਖੇਟਕਾ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਸਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ, ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮ, ਹੋਮ, ਅਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਚਾਰੇ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਯਵਕ੍ਰਿਤ, ਰੈਭਯ, ਕਾਕਸ਼ੀਵਾਨ ਉਸ਼ਿਜਾ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅੰਗਿਰਾ, ਕਣਵਾ, ਪੁਨਰਵਸੂ, ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਬੰਦੀ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮਧੁਮਤ, ਸੁਬੰਧੁ, ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ, ਸ਼ਿਖੀ, ਦੀਰਘਤਮਸ, ਗੌਤਮ, ਕਾਸ਼ਯਪ, ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁ, ਕਹੋੜ, ਪੁਲਹ, ਦੇਵਲ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਭਰਦਵਾਜ, ਜਮਦਗਨੀ, ਗਰਗ, ਉੱਡਾਲਕ, ਦੇਵਸ਼ਰਮਨ, ਧੌਮਯ, ਆਸਤੀਕ, ਕਾਸ਼ਯਪ, ਲੋਮਸ਼, ਨਾਭਿਕੇਤੁ, ਲੋਮਹਰਸ਼ਣ, ਉਗ੍ਰਸ਼੍ਰਵਾ, ਭਾਰਗਵ ਚ੍ਯਵਨ ਅਤੇ ਵਲਖਿਲਿਆਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀ ਇਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਇਥੇ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਗਯਾ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਆਪ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਪਿਤਰ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਪੁੱਤਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੇ ਇਕ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਗਯਾ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਪੁੰਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ्ञ ਜਾਂ ਨੀਲੇ ਸਾਂਡ ਦੀ ਮੁਕਤੀ, ਜਾਂ ਕਾਸੀ—ਇਹ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਹਾਜਰੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੋਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਇੱਥੇ ਬਿੰਦੁਮਾਧਵ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਾਸੀ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਉੱਤਮ ਨਗਰ ਹੈ।