ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਸ (ਵਿਅਕਤੀ) ਲਈ ਨੇੜੇ ਤੇ ਦੂਰ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮਾਰਗ ਕੀ ਹੈ?" ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਣੇਗਾ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਰੁਦ੍ਰ?'' ਸਾਰਸਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਅਸਲੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਭਾਵ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਉਹ ਫਲਦੀ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਕੁੰਡਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਗੁਣ ਸੁਣ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬੱਚਾ ਹੀ ਸੀ।" "ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਉਹ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਨਾਂ ਹੀ ਤੂੰ ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਹੈ; ਇਥੋਂ ਚਲਾ ਜਾ ਅਤੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛ।" "ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਸਿਰਫ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸੇਗਾ।" ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਰਸੇਨਾ ਵਲੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਫੌਰਨ ਹੀ ਦੱਸ ਜੰਗਲਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।" ਇੱਥੇ 'ਵੇਨਾ ਦੀ ਕਥਾ' ਭੂਮੀ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਸਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਦ ਉਹ ਕੁੰਡਲਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਸੁਕਰਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ।" ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸੁਕਰਮਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਵੀਰ, ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਕਰਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਿਆ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਸੀ। ਜਦ ਕੁੰਡਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੁਕਰਮਾ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਪਿੱਪਲਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫੌਰਨ ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੋਂ ਉਠਿਆ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਅਭਿਵਾਦਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਆਓ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ ਵਿਦਿਆਧਰ।" ਸੁਕਰਮਾ ਨੇ ਪਿੱਪਲਾ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਸੀਟ ਦਿੱਤੀ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ; "ਤੁਸੀਂ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ।" ਉਸ ਨੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪਿੱਪਲਾ ਦੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ; "ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਗੱਲ ਲਈ ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗਤੀ ਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਅਤੇ ਵਿਅਰਥ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹੋ।" "ਤੁਾਡੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤੱਬ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਾਰਸੇਨਾ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।" ਪਿੱਪਲਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਹ ਸਾਰਸੇਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਨੇ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਦੇਵੇਗਾ—ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਆਦੇਸ਼ਕੌਣ ਹੈ?" ਸੁਕਰਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਸਾਰਸੇਨਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਨਦੀ ਕੰਢੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਜਾਣ।" "ਜੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਪੁੱਛੋ; ਮੈਂ ਜਵਾਬ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਕਰਮਾ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।" ਪਿੱਪਲਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇਰਾ ਅਧੀਨ ਹੈ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾ।" "ਅੱਜ ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ, ਜੋ ਅਧਿਕਾਰ ਤੇ ਅਨਧਿਕਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।" ਧਰਮਵਾਨ ਸੁਕਰਮਾ ਨੇ ਪਿੱਪਲਾ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ। ਫਿਰ ਸੁਕਰਮਾ ਨੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ; ਇੰਦਰ, ਹੋਰ ਲੋਕਪਾਲ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ। ਸਾਰੇ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ ਆ ਗਏ, ਵਿਭਿੰਨ ਵਿਦਿਆਧਰ ਵੀ ਆਏ; ਫਿਰ ਅਗਨੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੁਕਰਮਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ? ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ।" ਸੁਕਰਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਵਿਦਿਆਧਰ ਪਿੱਪਲਾ ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ।" "ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਧਿਕਾਰ ਤੇ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਕਰਕੇ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲਈ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਹਨ।" ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।" ਤਦ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਨੇ ਸੁਕਰਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸਾਡੇ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਚੁਣ ਲੈ ਕੋਈ ਵਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ।" "ਅਸੀਂ ਉਹ ਵਰ ਦੇਵਾਂਗੇ, ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਕਰ," ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਸੁਕਰਮਾ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਭਾਵ-ਭਰੀ ਭਗਤੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਵੀ—ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰ ਹੈ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਮਿਲੇ—ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵਰ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹੀ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮਿਓ। ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ; ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਸੁਣ, ਸੁਕਰਮਾ, ਸਾਡੀਆਂ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ; ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਰਗਟ ਹੋ ਗਈ। ਪਿੱਪਲਾ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਅਚੰਭਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਕੁੰਡਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿੱਪਲਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਤਾਂ ਪਰਗਟ ਰੂਪ ਹੈ; ਅਪਰਗਟ (ਗੁਪਤ) ਰੂਪ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ? ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਕਤਾ!" ਸੁਕਰਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਅਪਰਗਟ ਰੂਪ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਸਮੇਤ, ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲ, ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਉਹੀ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ, ਪਰਮ ਆਦੇਸ਼ਕ; ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਨਹੀਂ।" "ਸ਼ਾਸਤਰ ਵੀ ਇਹੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਸਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਕਚੋਲੀ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਹੱਥਾਂ-ਪੈਰਾਂ, ਬਿਨਾਂ ਕੰਨਾਂ, ਬਿਨਾਂ ਮੂੰਹ ਦੇ ਹੈ।" "ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਕੋਲ ਕੰਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਸ਼ਮ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਚੱਲੇ ਵੀ, ਹਰ ਥਾਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬਿਨਾਂ ਹੱਥਾਂ ਦੇ, ਉਹ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਬਿਨਾਂ ਪੈਰਾਂ ਦੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।