ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਤਿ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਲਗਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਡੋਲ ਤੇ ਅਟਲ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਸੱਚਾ ਯੋਗੀ ਆਪਣਾ ਮਨ ਡੋਲਣ ਤੇ ਕਲਪਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਅਣੰਤ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਨੇ ਸਤੀ ਤੇ ਮੋਹ ਦਾ ਜਾਦੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਨੀਲੇ ਚਿਨ੍ਹ੍ਹਾ ਵਾਲਾ, ਰਸ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ, ਮਛੀ ਦੇ ਧਜਾ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪੁਰੰਦਰ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਿਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਵੈਸ਼ਯ ਦੇ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਪਾਣੀ ਛੇਤੀ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੋਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਭਗਤ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਵਭਾਵਿਕਤਾ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਦੂਤ ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਇਸਤਰੀ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਈ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਸਵਭਾਵਿਕਤਾ ਕਈ ਰੰਗੀ ਸੀ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਕਦੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਕਦੇ ਪਾਪੀ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਰਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੱਚ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠ ਕਿਵੇਂ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੇ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ, ਵੱਡੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਮੇਰੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਮੰਨ ਵੀ ਲਵੇ, ਉਹ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹੁਣ ਖਾਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਤੁਰੰਤ ਕਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਸ਼ਚੇਤ। ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀ, "ਪੂਰਨ ਪਰਿਵਰਤਨ" ਨਾਮਕ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਹਾਂ, ਉਹ ਪਿਆਰਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਰਾਹੀਂ ਉੱਚਤ ਤੇਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ। ਜਦੋਂ ਅਮ੍ਰਿਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਨੱਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੋਈ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ—ਜੋ ਵੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਮੇਰੇ ਭੋਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਤੇ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਸੱਚ ਦੀ ਡੋਰੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਆ ਗਈ, ਉਸ ਪੁਰਸ਼ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਵਭਾਵ ਜਾਣਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, "ਸੁਕਲਾ ਦੀ ਕਥਾ" ਨਾਮਕ ਚੌਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ, ਭੂਮਿਖੰਡ ਦੇ ਵੇਨਾ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿਚ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣਾ ਵਿਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਖਿਆ: "ਸਮਰਾ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਪਤਿਵਰਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਲਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਮਕ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਮਕ ਤੀਰ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਹੁਣ ਉਹ ਯੋਧਾ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਗਰਵ ਕਰਦਿਆਂ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸੱਚੇ ਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਹੀ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖਾ। ਜੇ ਤੂੰ ਅੱਜ ਉਸ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਵੇ, ਇੱਥੇ ਮੰਨ ਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਭੂ ਦੁਆਰਾ ਸੜਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਅਨੰਗਾ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਯਾਦ ਕਰ ਕਿ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਾਰੀ ਫਲ ਲਿਆ; ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਨਿੰਦੇਯ ਜਨਮ ਪਾਵੇਂਗਾ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਤੂੰ ਇਸ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਉੱਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੋ ਵੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ—ਦੁੱਖ ਤੇ ਰੂਪ ਦੀ ਨਸ਼ਟਤਾ—ਹੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਆਓ, ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਆਖ ਕੇ, ਕਾਮ, ਇਸ ਪਤਿਵਰਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਚਲ ਪਈਏ; ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਮੇਨੂੰ ਪਾਪੀ ਤੇ ਅਸਹਣੀਯ ਫਲ ਮਿਲਿਆ। ਤੂੰ ਹੀ ਇਹ ਚਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਗੌਤਮ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਮੇਢ ਦੇ ਗੁਪਤਾਂਗ ਨਾਲ ਹੋਇਆ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਪਤਿਵਰਤਾ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤੇਜ ਅਤੁਲ ਹੈ; ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਸਮਰਥ ਹੈ, ਪਰ ਸੂਰਜ ਵੀ ਇਹ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਇਹ ਨਿੰਦੇਯ ਰੂਪ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਨਸੂਯਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਸੂਰਜ, ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਣਾ, ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਮਾਂਡਵਿਆ ਤੇ ਕੌਂਡਿਨਿਆ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਉਣਾ— ਸਤਿਆ, ਅਤ੍ਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਭਗਤ ਪਤਨੀ, ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ; ਮਨਮਥਾ, ਕੀ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਾਲੇ ਹੀ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ? ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਦਯੁਮਤਸੇਨਾ ਦੀ ਧੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਆ, ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ; ਇੱਥੇ, ਸਤੀ ਨੇ ਵੀ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਉੱਚ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ। ਕੌਣ ਅੱਗ ਦੀ ਲੌ ਨੂੰ ਛੂ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮੂਰਖ? ਕੌਣ, ਆਪਣੇ ਗਲ ਵਿਚ ਪੱਥਰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਵੈਰਾਗੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਾਮ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ, ਤਾਂ ਮਕਰ ਧਜਾ ਵਾਲਾ ਮਨਮਥਾ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ, ਹੌਸਲਾ, ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਲਕਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ; ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਜੋਸ਼ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਤੇ ਡਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਜੇ ਮੈਂ ਭਟਕਿਆ ਮਨ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਮੈਂ ਉਲਟਾ-ਸੁਲਟਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਇਜ਼ਤ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਆਖਣਗੇ ਕਿ ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।" "ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਦੈਤ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿੱਤੇ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਮੈਨੂੰ ਹਾਸੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣਾਵਣਗੇ—ਮਨਮਥਾ, ਜੋ ਇਕ ਇਸਤਰੀ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਗਰਵ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਮਿਟਾ ਦੇਵਾਂਗਾ—ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਡਰਦਾ ਹੈਂ, ਸ਼ਕਰਾ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼, ਤੀਰ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਖੇਡ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ, ਆਖਿਆ: "ਇਹ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਰਚੀ ਜਾਵੇ, ਇਸਤਰੀ, ਆਗੇ ਵਧੋ।" "ਵੈਸ਼ਯ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸੁਕਲਾ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ, ਸੱਚ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਕੋਲ ਜਾ, ਤੇ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ, ਪਿਆਰੇ ਦੋਸਤ, ਸੁਣ।" "ਖੇਡ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮਨੋਭਵ ਉੱਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਫਿਰ ਸੱਦਾ; ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਮੇਰਾ ਉੱਚਤ ਲਕਸ਼ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦੇ।" "ਜਿਵੇਂ ਸੁਕਲਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਲਿਆ, ਦੋਸਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੁਆਰਾ; ਸੁਣ।" "ਦੋਸਤ, ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਤੇ ਛੇਤੀ ਜਾ, ਨੰਦਨ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵਰਤ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਕੋਕਿਲਾਂ ਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ।" "ਮਕਰ ਧਜਾ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਾਲੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਨੂੰ ਸੱਦਾ, ਹਵਾ ਤੇ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਭੇਜ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਕਾਮ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਵੱਡੀ ਤੇ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, "ਸੁਕਲਾ ਦੀ ਕਥਾ" ਸੰਬੰਧੀ ਪਚਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ, ਭੂਮਿਖੰਡ ਦੇ ਵੇਨਾ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿਚ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣਾ ਵਿਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਉਸਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ, ਮਨਮਥਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ ਸਤਿਆ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।" "ਦੇਖੋ, ਧਰਮ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮਨਮਥਾ ਦੇ ਕਰਮ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਲਈ, ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਲਈ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।" "ਮੈਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਆਵਾਸ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸਤਿਆ, ਸੁਪ੍ਰੀਆ ਤੇ ਸੁਦੇਵ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘਰ।