ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਇੱਕ ਕੂਆਂ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘਾ ਸੀ; ਉਸ ਕੂਏਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਇਸ ਨਦੀ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ—ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੰਪਕਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਬੁਰਾ, ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਧਾਰਮੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮੀ ਸੀ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਹਤਿਆਰਾ, ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਨਵਾਨ, ਮੂਰਖ, ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਠੱਗ ਸੀ; ਝੂਠੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਪਰਾਈਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਕਰਦਾ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਦਾਰੁਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਮੂਰਖ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਵਾਰ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਨਦੀ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਆਪ ਲੇਪਰਾ ਸੀ—ਇਹ ਪਾਪੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਵਧਿਆ-ਵਧਿਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਠੱਗ, ਦਇਆਹੀਨ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਗੋ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੰਗ, ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ, ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਉਤਰਾ, ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਅਤੇ ਘਰ ਪਰਤ ਗਿਆ। ਪਰ ਉਸ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪੀਣ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਕੁਸ਼ਠ (ਲੇਪਰੇਸੀ) ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਜਾਗੀ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਨਿੱਤ ਨਦੀ ਵਿਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਬਹੁਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਭੋਗਣ ਲੱਗਾ, ਕਈ ਯਜਨ ਕਰਦਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ (ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਲੋਕ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵਿਟਰਾਵਤੀ ਨਦੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਖਾਸ ਜਾਣੋ। ਉਸ ਨਦੀ ਵਿਚ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਚਾਹੇ ਉਹ ਖਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਣ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉੱਤਮ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਾਪ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਚਾਹੇ ਕਾਰਤਿਕ ਜਾਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਚੰਡਾਲ ਜਾਂ ਵੈਦ-ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ; ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸਬਰਾਵਤੀ ਨਦੀ ਦਾ ਸੰਗਮ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਖਾਸ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆਰਾ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਖੇਟਕਾ ਨਗਰੀ ਦਿਵਿਆ ਹੈ, ਸਵਰਗ ਵਰਗੀ, ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ। ਉਥੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਈ ਯੋਗ ਕਰੇ; ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਦੂਜੀ ਗੰਗਾ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੁਖ ਜਾਂ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅਬਿਨਾਸੀ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਜੋ ਜਨਮੇ, ਵਿਟਰਾਵਤੀ ਆ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਤੀ ਉੱਤਮ ਸੰਤੋਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਮਨ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਨਾਨ, ਜਪ ਤੇ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਅਨੰਤ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਵੱਡਾ ਪੂਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਟਰਾਵਤੀ ਤੇ, ਜੇ ਉਥੇ ਮਰਨ ਹੋ ਜਾਏ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਚੌਂਹ-ਭੁਜਾ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਪਿਤਰ—ਸਾਰੇ ਵਿਟਰਾਵਤੀ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ। ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਕਿ ਵਿਟਰਾਵਤੀ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਅਨੰਤ; ਮੈਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—ਸਾਰੇ ਵਿਟਰਾਵਤੀ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾ ਦੇਵੀ। ਚਾਹੇ ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਾਂ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ—ਜੋ ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਟਰਾਵਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ 134ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਪਚਵੰਜਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਬਰਮਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਈ ਸਾਲ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਆਢਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਹਣੀ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਇਕ ਦਿਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਨੈਮੀਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕਈ ਵਾਰਤਾਵਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਹੇ ਕਸ਼ਯਪ, ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉ।' 'ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ, ਉਹ ਗੰਗਾ, ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਉੱਤਮ, ਜਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ।' ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਅਰਬੁਦਾ ਜੰਗਲ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਆਏ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਮੇਰੀ (ਮਹਾਦੇਵ) ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। 'ਮੰਗੋ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗੋ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਟਰਾਵਤੀ ਅਤੇ ਸਬਰਮਤੀ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਪਾਪ-ਨਾਸਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਕਥਾ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਗਈ।