ਇੰਦਰ ਨੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਸੁਕਲਾ ਦੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਅਟੁੱਟ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਡੋਲ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਇਸਤਰੀ ਕਿੰਨੀ ਅਡਿਗ ਅਤੇ ਧੀਰਜਵਾਨ ਹੈ। ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੁਕਲਾ ਦੀ ਉੱਚਤਮ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਪਤੀ-ਭਗਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ, ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਮੀਨਕੇਤੁ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲਾ ਕਾਮਦੇਵ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਯਸੀ ਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ। ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਸੱਦਿਆ ਹੈ? ਹੁਕਮ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸੁਕਲਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਗਾਂਵਾਲੀ ਅਤੇ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਹੈ। ਸੁਣੋ, ਹੇ ਕਾਮਦੇਵ, ਆਪਣੇ ਸਰਵੋਤਮ ਯਤਨ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਲਵੋ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਸੁਕਲਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਫਸਾਉ।" ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।" ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੱਕ ਨੂੰ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰੇਕ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਮੱਥੇ, ਛਾਤੀ, ਅੱਖਾਂ, ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ, ਨਾਭੀ, ਕਮਰ, ਪਿੱਠ, ਨੀਵਾਂ, ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਹੋਠਾਂ, ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਨੀਵਾਂ, ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ—ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ, ਹਰੇਕ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਸਤਰੀ ਮੇਰਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਮੈਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ, ਜੇ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਡੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਫਿਰ ਅੰਜਾਮ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੀ। ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਕੰਬਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਅਡੋਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ—ਮੈਂ ਤਾਂ ਨੇਕ-ਚਲਣ ਨੂੰ ਵੀ ਡਿਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਪੁਰਸ਼ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਾਂਗਾ। ਸਿਰਫ਼ ਜਾਣਣ ਲਈ, ਹੇ ਕਾਮਦੇਵ, ਮੈਂ ਇਸ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਵੇਖਾਂਗਾ। ਨਾ ਤਾਂ ਵਾਸਨਾ ਲਈ, ਨਾ ਡਰ, ਨਾ ਲਾਲਚ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ—ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਪਰਖ ਲਈ ਕਰਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸਦੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਕਿੰਨੀ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੱਚੀ ਹੈ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਐਸਾ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਆਪ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਥੋਂ ਚਲਿਆ। ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਦਾ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਸਨ। ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੁਕਲਾ, ਕ੍ਰਿਕਲਾ ਦੀ ਪ੍ਰਿਯਾ, ਵੱਸਦੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਸੁਕਲਾ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ; ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਜਾਂਦੀ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖਦੀ। ਉਸਦਾ ਮਨ ਪਤੀ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਸਨਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵਿਖਾਈ, ਪਰ ਸੁਕਲਾ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਾ ਹੋਇਆ। ਚੌਰਾਹਿਆਂ, ਰਸਤੇ, ਤੀਰਥ ਅਸਥਾਨਾਂ ਤੇ—ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਸੁਕਲਾ ਜਾਂਦੀ, ਉਥੇ-ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਤੱਕਦਾ। ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀ ਇਕ ਦੂਤਣੀ ਸੁਕਲਾ ਕੋਲ ਗਈ। ਉਹ ਸੁਕਲਾ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ਚਰਜ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਵਾਹ, ਕਿੰਨੀ ਸੱਚਾਈ, ਕਿੰਨੀ ਧੀਰਜ, ਕਿੰਨੀ ਜੋਤ ਅਤੇ ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਹੈ! ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਸਤਰੀ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਂਗੀ? ਧੰਨ ਉਹ ਪੁਰਖ ਜਿਸਦੀ ਤੂੰ ਧਰਮਵਾਨ ਪਤਨੀ ਬਣੇਂਗੀ।" ਸੁਕਲਾ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਵਪਾਰੀ ਜਾਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਇਕ ਸਤਚਾਰ ਪੁਰਖ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਸੱਚੇ ਵਪਾਰੀ ਕ੍ਰਿਕਲਾ ਦੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਪਤਨੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਘਰ ਨਹੀਂ। ਸੁਣੋ, ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਹਾਂ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਂਗੀ—ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਸੁਣ ਰਹੀ ਹਾਂ।" ਦੂਤਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਕਾਰਜ ਲਈ ਆਈ ਹਾਂ; ਸੁਣ, ਮੈਂ ਜੋ ਕਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਚ ਸਮਝ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦੇਵੀਂ। ਤੇਰਾ ਨਿਰਦਈ ਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ; ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਕੀ ਕਰੇਂਗੀ? ਉਹ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਚਾਹੇ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਜਿਉਂਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਹੁਣ ਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ? ਤੂੰ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਉਸ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈਂ; ਆਪਣੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਾਸ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ?" "ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖੇਡਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਜਦੋਂ ਜਵਾਨੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਰੀਰ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਭੋਗ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਕਲਾ ਦੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਖ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਆਜ਼ਮਾਇਆ, ਪਰ ਸੁਕਲਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਅਟੁੱਟ ਪ੍ਰੇਮ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹੀ।