ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ, ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਉੱਚੇ ਕੁਲ ਦੇ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ ਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਮਾਇਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸਬਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ, ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਹਾਲਾਂਕਿ ਘਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਪਰ ਮੈਂ ਹੀ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ ਦੀ ਚਰਿਤਰ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਮਾਪੇ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ। ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਵੇਖ ਕੇ ਘਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਤੀ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ, ਮੇਰੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰੋਗੀ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ, ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਆਪਣਾ ਦੁਖ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ।” ਵਸੁਦੱਤਾ ਨੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰਾ ਜਵਾਈ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੁਣੋ ਪਿਆਰੀ।” ਉਹ (ਸੁਦੇਵਾ) ਪਾਪੀ ਹੈ, ਨਿਰਦਈ, ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਉਸ ਕਰਕੇ ਹੀ ਗਿਆਨੀ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਪੂਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੁਦੇਵਾ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਜਾਂ ਡਾਂਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਸੁਦੇਵਾ, ਜੋ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਿਆਨੀ ਦੀ ਮੱਤ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਬੁਰਾ ਸੁਦੇਵਾ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਘਰ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅੱਜ ਤੂੰ ਪਿਆਰੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਸਮਝ ਲਈਆਂ; ਤੇਰੀ ਮੋਹ ਤੇ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਖੋ ਗਈ—ਹੁਣ ਸੁਣ।” ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ, ਪਿਆਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਿਖਾਉਣਾ, ਫਿਰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਧਾਉਣਾ। ਨ੍ਹਾਉਣ, ਪਹਿਨਣ, ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਖੁਰਾਕ—ਪਿਆਰੇ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੁਣ ਤੇ ਸੱਚੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗੁਣ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਪਾਲਣ ਤੇ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ, ਮੋਹ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਪਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਡਾਂਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਠੋਰ ਬੋਲਣ ਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤੇ ਪੀੜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਿੱਖਿਆ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਝੂਠੀ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਵੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਖਿਆ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਮਾਂ ਨੂੰ ਧੀ ਨੂੰ, ਸਾਸ ਨੂੰ ਵੁਹੂ ਨੂੰ ਡਾਂਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਪਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਤਬ ਹੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸੰਕਲਪ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਮਾਰਨ ਤੇ ਪਾਲਣ ਦੁਆਰਾ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਆਮੀ। ਹੇ ਮਾਲਕ, ਇਹ (ਸੁਦੇਵਾ) ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ। ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਣਕਾਬੂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਖੋ ਗਈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ। ਧੀ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਹੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਧੀ ਨੂੰ ਅਠ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਧੀ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਦੋਹਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਮਰਥ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋ ਧੀ ਵਿਆਹੀ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ। ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਖ਼ਿਆਤਿ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਥੇ ਪਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਉਹ ਪਾਪ ਭੋਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਧੀ ਦੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਖ਼ਿਆਤਿ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ, ਧੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸੀ ਲਈ, ਸੁਣੋ: ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅਠਾਈਂ ਚਕ੍ਰ ਆਏ, ਹੇ ਸੁਆਮੀ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਚਰਿਤਰ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਮਥੁਰਾ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਸੀ; ਉਹ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਸਾਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ, ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਦਾਨੀ, ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਚੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ। ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਜੋ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਸੀ—ਪਦਮਾਕਸ਼ੀ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪਦਮਾਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਧੀ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਚੰਗੀ ਖਾਸੀਅਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਦਮਾਵਤੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਏ; ਪਦਮਾਵਤੀ, ਬਹੁਤ ਸੁਭਾਗੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣ ਗਈ, ਜੀਵ ਤੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਉਹ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ; ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੇਡਦੇ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਉੱਚਾ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਅਤੁਟ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ; ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਦੋਹਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਵੰਡਦੇ ਰਹੇ।