ਸੰਤ ਜਨ ਸੂਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਵੈਨ ਨੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਸਤੋਂ ਇੰਨਾ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਵੇਂ ਸੁਗਤਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ? ਸੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।” ਸੂਤਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: “ਵੈਨ ਨੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮंथਨ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੈਨ, ਜੋ ਹੁਣ ਸਤਵਿਕ ਆਤਮਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਨਿੱਤ ਜ্ঞান ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਰੇਵਾ ਨਦੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।” “ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵੈਨ ਨੇ ਲਗਭਗ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ। ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।” “ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਮੰਗ।’ ਵੈਨ ਨੇ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ: ‘ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਸਰਵੋਚ ਵਰ ਦਿਓ। ਇਸੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਸਮੇਤ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਧਾਮ ਦਿਓ।’” “ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ‘ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਭ੍ਰਮ ਕਿੱਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ? ਲਾਲਚ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਸੀ।’” “ਵੈਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ‘ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਭਟਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੋ।’” “ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਪੜ੍ਹਨਾ ਜਾਂ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘ਵਧੀਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੇਰਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਤਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।’” “ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਬੱਚੇ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ—” “ਤਦ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਹੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲੇ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਮੰਗਿਆ।” “ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤੋਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮਕ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਰਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।” “ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਗਯਸ਼ਾਲੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸਰਵੋਚ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸਿਖਾਇਆ।” “ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਮੇਰੇ ਅਪ੍ਰਕਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।’” “ਜਿੱਥੇ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਕਰਕੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਐਸਾ ਹਾਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ।” “ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਪ੍ਰਕਟ ਰੂਪ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਣ।” “ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਅਨੇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਗਿਆਨੀ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।” “ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਹਰਾ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੈਂ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਿਰੁੱਧਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਿਰੁੱਧਾ ਨਹੀਂ।” “ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਵੇਕ ਨਾਲ ਯੁਕਤ; ‘ਮੈਂ ਹਾਂ’ ਦਾ ਅਭਿਮਾਨ ਰੱਖਦਾ, ਜਾਗਰਤ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਟ।” “ਮੈਂ ਤੈਜਸਾ ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰਕ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ; ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪਰਵੈਸ਼ ਕੀਤਾ।” “ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਜ्ञ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਤਮਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਧਾਰ; ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਅਲੱਗ, ਅਭੇਦ।” “ਮੈਂ ਚੌਥਾ ਹਾਂ, ਅਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ, ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ; ਅਲੱਗ, ਗਵਾਹ ਵਾਂਗ, ਸੰਸਾਰਕ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬ ਵਾਂਗ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ।” “ਮੈਂ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬ, ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਆਨੰਦ, ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਰੂਪ, ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ; ਸਦਾ, ਅਵਿਨਾਸੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ—ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਵਾਂਗ ਜਾਣ।” “ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਾਹਮਣੇ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।” “ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹੈਂ, ਪ੍ਰਥੁ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ; ਪਰ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।” “ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਵਰ ਮੰਗੋ, ਹੇ ਆਦਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।’ ਵੈਨ ਨੇ ਆਰਜ਼ ਕੀਤੀ—‘ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਿਓ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਨੂੰ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।’” “ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੋਖ ਦਾ ਕਾਰਣ ਦੱਸੋ।” ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ—‘ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਭਾਗਯਸ਼ਾਲੀ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ—” “ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ; ਤੂੰ, ਹੇ ਭਾਗਯਸ਼ਾਲੀ, ਸਰਵੋਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਵੇਂਗਾ।” “ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹੇ ਰਾਜਾਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਭਾਗ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਾਗਯਸ਼ਾਲੀ, ਆਪਣੀ خاطر ਵਰ ਮੰਗ।” “ਸੁਣ, ਹੇ ਵੈਨ, ਹੇ ਭਾਗਯਸ਼ਾਲੀ, ਪੁਰਾਣੀ ਘਟਨਾ ਦੀ ਕਥਾ: ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਕੁਰਾਹਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।” “ਸੁਸ਼ੰਖਾ ਨੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਸੁਨੀਥਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ; ਫਿਰ, ਅੰਗਾ ਨੂੰ, ਮੈਂ, ਸਵੈ-ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਵਰ ਦਿੱਤਾ।” “ਤੈਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲੈਵੇਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ, ਹੇ ਧਰਮ-ਪ੍ਰੇਮੀ—” “ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ; ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ।’” “‘ਆਤਮਾ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ’—ਇਹ ਸੱਚੀ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬੱਚੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਰ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਪਾਵੇਂਗਾ।” “ਆਪਣੀ ਉੱਨਤੀ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਦਾਨ ਦਾ ਕਰਮ ਕਰ; ਮੈਂ ਹੀ, ਪਾਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੁਨੀਥਾ ਕੋਲ ਆਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂ-ਜਿਤ।“ “ਉਹ, ਨੰਗੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੈਨੂੰ ਅਧਰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਸੁਸ਼ੰਖਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਹੋਰ ਹੀ ਨਤੀਜਾ ਦਿੰਦੇ।” “ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹੁਕਮ ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਕਰਤਾ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ; ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬੁੱਧੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਅਸੰਲਗਨ।” “ਦਾਨ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਦਾਨ ਹੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਾਨ ਤੋਂ ਹੀ ਪੂਣ ਉਪਜਦਾ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਤ ਜਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਤੇ ਸੂਤਾ ਨੇ ਵੈਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਦੱਸ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤੀ।