ਜਦੋਂ ਸੁਨੀਥਾ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤ ਗਈਆਂ, ਤਾਂ ਸਭ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ-ਜਨਮੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਪਤਨੀ ਸੁਨੀਥਾ ਨਾਲ ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਸੁਨੀਥਾ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਵੇਣ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਸੁਨੀਥਾ ਦਾ ਇਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਉਰਜਾਵਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਧਣ ਲੱਗਾ। ਵੇਣ ਨੇ ਵੇਦ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਧਨੁਰਵੇਦ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿਦਿਆਉਂਦੀਆਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਲਈਆਂ। ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਅੰਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੇਣ ਨੇ ਸਤਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਾਲਾ ਆਚਰਨ ਅਪਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਖਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਦੇ ਆਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵੀਰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ। ਜਦੋਂ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਦਾ ਯੁੱਗ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਲੋਕ ਸਦਾ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਤੋਂ ਵਿਹੁਣੇ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਤਦ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜੁਟੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਐਸਾ ਰਾਜਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੰਗਲਕ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ-ਜਨਮੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਵੀ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਅੰਗ ਦਾ ਇਹ ਉੱਚਕੁਲ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਉਪਰੰਤ, ਵੇਣ ਨੇ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ। ਸੁਨੀਥਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਕੀਤਾ—ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ—'ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਬਣੇਗਾ।' ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਚਿੰਤਤ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਧਰਮ ਦੇ ਅੰਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਗੁਣਾਂ, ਦੱਸਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੰਗਲਕ ਗੁਣ ਸਿਖਾਉਂਦੀ, ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ, 'ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ।' ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਵੀ ਧਰਮ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਵੀ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸੁਚੱਜੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵੇਣ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੇਣ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ, ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧਰਮ-ਪਾਲਨਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ। ਵੇਣ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜ ਕਰਦਾ, ਧਰਮ ਦੇ ਗੁਣ ਖਿੜਦੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਵੇਣ ਦੀ ਇਹ ਉਤਪੱਤੀ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ?" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਿਸ਼ੀ ਜਨ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਵਿਵੇਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚੰਗੀ ਤੇ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਬਤਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਸੁਸ਼ੰਖਾ ਵੱਲੋਂ ਵੀ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਕਈ ਵਾਰ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਣ ਦੇ ਪਾਪੀ ਆਚਰਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਮੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਆਇਆ, ਜੋ ਝੂਠੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਨੰਗਾ, ਵੱਡੇ ਆਕਾਰ ਦਾ, ਮੂੰਡਿਆ ਸਿਰ ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹ ਹੇਠ ਮੋਰ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਝਾੜੂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀਅਲ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਪਿਆਲੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਝੂਠਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵੇਦਿਕ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦਾ ਸੀ, ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਰਾਜਾ ਵੇਣ ਕੋਲ ਆਇਆ।" "ਉਹ ਪਾਪੀ ਰਾਜਾ ਵੇਣ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਵੇਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਜੋ ਐਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ? ਮੇਰੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਆਇਆ ਹੈਂ? ਇਹ ਤੇਰਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵਸਤ੍ਰ ਹੈ? ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ? ਤੇਰਾ ਧਰਮ ਕੀ ਹੈ? ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦੱਸ। ਤੇਰਾ ਵੇਦ ਕੀ ਹੈ? ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਥਾ, ਤੇਰੀ ਤਪਸਿਆ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇਰਾ ਗਿਆਨ ਕੀ ਹੈ? ਸੱਚ ਦੱਸ, ਧਰਮ ਦਾ ਲਕੜ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਰੀ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸ।'" "ਵੇਣ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਆਦਮੀ ਬੋਲਿਆ, 'ਤੂੰ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਵਿਅਰਥ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਹੀ ਸਾਰਾ ਧਰਮ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਰਜਣਹਾਰ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਧਰਮ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਮੋਖsh ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹਾਂ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਜਿਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਮੂਰਤ ਜਾਣ। ਜੋ ਯੋਗੀ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।'" "ਵੇਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੇਰਾ ਕਰਮ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਤੇ ਆਚਰਨ ਕਿਵੇਂ ਹਨ? ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੂੰ ਦੱਸ।'" "ਪਾਤਕ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਜਿੱਥੇ ਅਰਹੰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਨੰਗਾ ਆਚਾਰਯਾ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦਇਆ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੋਵੇ—ਉਥੇ ਹੀ ਮੋਖਸ਼ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਆਚਰਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਇੱਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਹਵਨ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਾਉਣਾ, ਨਾ ਹੀ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪਾਠ-ਪੁਸਤਕ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਾਂਝਾ ਪੂਜਾ, ਤਪ, ਦਾਨ, ਪਿਤਰਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਅਰਪਣ ਨਹੀਂ। ਘੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਯਜ੍ਯ ਨਹੀਂ। ਨਾ ਪਿਤਰ ਤਰਪਣ, ਨਾ ਅਤਿਥੀ ਸਤਕਾਰ, ਨਾ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਰੀਤ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਾ ਤਪਸਵੀ ਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਧਿਆਨ ਅਰਹੰਤ ਉੱਤੇ।' 'ਇਹ ਜੈਨ ਮਾਰਗ ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਆਚਰਨ ਹੈ; ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੂਰਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।'" "ਵੇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਯਜ੍ਯ, ਪਿਤਰ ਤਰਪਣ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ, ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਆਦਿ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ।